(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesi isteminden ibarettir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı, kayınpederine ait evde oturduğunu, kiralananı 10.9.1997'de satın aldığını, mesken ihtiyacı nedeniyle tahliyesini istemiş, davalı ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını savunmuş, mahkemece, oturulan yerin kiralanana nazaran daha üstün vasıflı olması nedeniyle ihtiyaç iddiası samimi görülmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.
Davacının halen kayınpederine ait evde oturduğu tartışmasızdır. Satın aldığı kiralanan oturulan yere nazaran daha az vasıflı bir yer olsa dahi bu husus iddianın samimi olmadığını göstermez. Davacı başkasına ait olan yerde oturmaya zorlanamayacağına göre satın aldığı bu yere mesken olarak ihtiyacı bulunduğunu kabul etmek gerekirken yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.01.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy