(6570 S. K. m. 7) (818 S. K. m. 285)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava imar uygulaması sonunda doğan ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup mahkemece istem gibi karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı belediye başkanlığı vekili, davalının uzun yıllardan beri belediyeye ait benzin istasyonunda kiracı olarak bulunduğunu şehir imar planına göre bu yerin projeye uygun hale getirilmesi için tahliyesi gerektiğini bildirmiştir. Mahkemece ihtiyaç iddiası gerçek ve samimi görülerek tahliye kararı verilmiştir.
Davacı belediye ile davalı arasındaki kira sözleşmesi 1.8.1994 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Kiralananın benzin istasyonu olarak kullanılacağı da belirtilmiştir. Kiralananın ihtiyaç nedeniyle tahliyesi istenildiğine göre öncelikle bariz vasfının tayini gerekir. Kiralanan 6570 sayılı yasa hükümlerine tabi olması durumunda ihtiyaç sebebiyle tahliyesi söz konusu olabilir. Kiralananın Borçlar Kanunu hükümlerine tabi olduğu anlaşıldığında ihtiyaçtan söz edilemez. Yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporunda da kiralananın vasıf itibariyle Borçlar Kanunu hükümlerine mi yoksa 6570 sayılı kanun hükümlerine mi tabi olduğu açıkça belirlenmediği halde, ihtiyaç iddiası kabul edilerek tahliyesine karar verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 29.6.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy