(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkeme davayı reddetmiş ve hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar, davalı H D'nun kiralananda kiracı sıfatıyla otururken 1999 yılı Şubat, Mart, Nisan ayları kiralarını süresinde ödemediği için temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesine ve aylık 80.000.000.- liradan 5 aylık kira 400.000.000.- lira alacağa karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı aylık kira miktarına itiraz etmemiş ancak kendisinin kiracı olmadığını, kiracının oğlu O olduğunu, davanın bu yönden reddini savunmuş, mahkemece bu savunma doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık davalı H'in kiracı olup olmadığı noktasındadır. Vergi dairesinden celbedilen kira sözleşmelerinden birinin davalı ile davacılar diğerinin davalının oğlu O ile davacılar arasında düzenlenmiş olduğu anlaşılmaktadır. Her iki sözleşmenin başlangıç tarihleri belirtilmediği gibi süreleri de belirtilmemiştir. Vergi dairesinden gelen yoklama fişlerinden de cevabi yazıdan davalı H D'nun 30.4.1999 tarihine kadar bu yerde kiracı olarak oturduğu, daha sonra burayı terk ettiği ve oğlu O ile davacılar arasında yeni bir sözleşme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu sözleşme H'le yapılan sözeşmeyi ortadan kaldırmaz. İhtarın tebliğ tarihi olan 19.4.1999'da davalı H kiracı sıfatı ile kiralananda oturduğuna göre kira bedelinden de sorumludur. Kira bedeline karşı çıkılmadığına ve ödeme de yapılmadığına göre davalının kiralanandan tahliyesine ve alacağın tahsiline karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine 15.2.2000 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Dava evrakı münderecatına, dosyaya ibraz edilen ve imzası davacı tarafından inkâr edilmeyen kira sözleşmelerine, vergi dairesinin 16.9.1999 tarihli cevabı yazısına ve tarafların 19.10.1999 günlü celsedeki beyanlarına göre davanın reddine ilişkin mahalli mahkeme kararının onanması gerektiği görüşündeyim.
Full & Egal Universal Law Academy