(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, davalının kiracı bulunduğu işyerine Özel İdare Müdürlüğünün ihtiyacı olduğunu, sözleşmenin özel şartlarında ihtiyaç halinde tahliye edileceğine dair hüküm bulunduğunu, bu taahhüt nedeni ile kiralananın tahliyesini talep etmiştir.
Davalı vekili, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece tahliye kararı verilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, Özel İdare Müdürlüğünün ihtiyacından bahsetmiş ise de 21.03.2001 tarihli oturumda davasını taahhüt nedeniyle tahliye davası olarak bildirmiş, ihtiyaç iddiasına dayanmadığını söylemiştir.
Taraflar arasındaki en son düzenlenen 01.01.2000 başlangıç 31.12.2000 sona erme tarihli ek kira sözleşmesinin 3.maddesi ile atıfta bulunulan 01.05.1994 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesinin özel şartlar 2.maddesinin e bendindeki İdarenin ihtiyacı ve talebi üzerine müstecir icarı altındaki kiralanan bu yeri idare tarafından belirlenecek süre içerisinde tahliye ederek idareye teslim eder hükmü tahliye taahhüdü değildir. Bu nedenle taahhüde dayanan tahliye davasının geçerli bir taahhüt bulunmadığından reddine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK. nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 09.05.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy