(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş ve hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının mecura ihtiyacı bulunduğunu ve oturmak için satın aldığını, eski malikle yapılan sözlü aktin bitiminin 30.10.2000 tarihi olduğunu, aktin yenilenmeyeceğinin davalıya ihtar edildiğini belirterek dava konusu yerden davalının tahliyesini istemiştir.
Davalı taraf, davanın süresinde olmadığını, eski malikle yapılan sözlü akdin başlangıcının 20.10.1998 olup süresinde feshi ihbarda bulunulmadığını, dava dilekçesinde somut bir ihtiyaç nedeni bildirilmediğini, zorunlu ve samimi bir ihtiyaç bulunmadığını, gönderdiği ihtarla davacının hem ihtiyacını hem de kiranın arttırılmasını istediğini, halen ailesi ile birlikte Ceyhan'da ikamet eden davacının Adana'daki mecura ihtiyacı bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece tarafların tanıkları dinlenip keşif yapıldıktan sonra davacının Adana'da kirada oturduğu ancak mal sahibi ile arasında tahliye tehdidi bulunmadığı, dava konusu yerin kirasının az bulunması nedeniyle davalı ile aralarında kira ihtilafı bulunduğu ve davacının dava konusu yere ihtiyacı bulunduğu konusunda dosyada bir delil bulunmadığı gerekçeleri ile iyi niyetli olmayan davacının davasının reddine karar verilmiştir.
Konut ihtiyacı nedeniyle tahliye davasında ihtiyaçlının kirada oturması ihtiyacın varlığına karine teşkil eder. Karinenin aksi davalı tarafça kanıtlanabilir. Ayrıca işyeri ihtiyacında olduğu gibi tahliye tehdidi aranmaz.
Ancak;
Olayımızda:Davacı ve ailesinin Adana'da kirada oturdukları, çocuklarının Adana'daki okullarda okudukları davacı tanıklarının beyanları ile de doğrulanmıştır. Keşifte dava konusu yerin oturmaya elverişli mesken olduğu da belirlendiğine göre ihtiyacın varlığının kabulü gerekir. Kira ilişkisi devam ederken günün rayicine uygun kira artışı istenmesi kiralayanın haklarından olup bu husus ihtiyacın varlığını ortadan kaldırmayacağından davanın kabulü ile tahliye kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması icap etmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 9.7.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy