(6570 S. K. m. 7)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, davalıya keşide ettikleri 8.11.2000 tarihli ihtarla tahliye, kira tesbiti davası açılacağını ihtar ettikleri halde taşınmazı tahliye etmediği gibi kirayı da artırmadığını belirterek müvekkilinin oğlu Halit D.'nın ihtiyacı olduğunu burada beyaz eşya ve gayrimenkul ve oto alım satım işi yapacağını ve oğlunun işsiz olduğunu ihtiyacının bulunduğunu, kira parasının ise 1.200.000.000.-TL ödendiğini, kira parasını uygun miktarda artırmış olsalardı bu işi yapmaya gerek kalmayabileceğini ancak %10 artış engeline takıldığını belirterek açmış oldukları iş bu dava ile kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının ihtiyacının samimi olmadığını, asıl amacın kirayı artırmaya yönelik olduğunu vurgulayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme ihtiyacın samimi olduğundan bahisle tahliye kararı vermiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık ihtiyaç iddiasının samimi olup olmadığı noktasındadır. Davacının iddiasının ispat yönünde dinlettiği tanıklar ihtiyaçlının boşta olduğunu, dava konusu yerde beyaz eşya, gayrimenkul ve oto alım satım işi yapacağını ifade etmişlerse de davacının, dava dilekçesinde kira parasının 1.200.000.000.-TL olduğunu ve bu kira parasının doğru dürüst artırılsaydı bu işi yapmaya gerek olmayacağını ve davacının kira artışında %10 engeline takıldığını açıklaması karşısında kira artışı sağlanmış olsa idi bu davanın açılmayacağı anlaşılmaktadır.
6570 Sayılı Yasa zorunlu ve samimi ihtiyacı tahliye nedeni olarak kabul etmiştir. İhtiyaç nedeni ile tahliye kararı verilebilmesi için ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olması icapeder. Tüm dosya kapsamından davacının ihtiyaç iddiasının samimi olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 18.09.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy