(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme tahliye kararı vermiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.
Davacı vekili, dava konusu yeri ihtiyacı için satın aldığını ve dava konusu yerde ticari faaliyetini sürdüreceğinden bahisle açmış olduğu iş bu dava ile kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, davacının yurt dışında olup, kesin dönüş yapmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme istem gibi karar vermiştir.
Davacının yurt dışında çalışırken emekli olduğu ihtilafsızdır. Ancak gerek davalı gerekse davacı beyanlarında tanık ifadelerinde ve tüm dosya kapsamından davacının yurda kesin dönüş yapmadığı anlaşılmaktadır. Henüz doğmamış bir ihtiyaç için de tahliye davası açılamaz.
6570 Sayılı Yasa zorunlu ve samimi ihtiyacı tahliye sebebi kabul etmiştir. Henüz Türkiye'ye kesin dönüş yapmayan davacının ihtiyacının samimi olduğu kabul edilemez. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 25.9.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy