(6570 S. K. m. 7/d)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, şirket ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, müvekkilinin bilgisayar üzerine bir şirket kurup çalıştıracağını belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, ihtiyacı samimi kabul ederek kiralananın tahliyesine karar vermiştir.
6570 Sayılı Yasanın 7/d maddesi gereğince taşınmazı Medeni Kanun hükümlerine göre iktisap eden kimse ancak kendisinin, eşinin veya çocuklarının işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye davacı açabilir. Yasanın öngördüğü kimselerin haricindeki kişilerin ihtiyacı için tahliye davası açamaz. Davacı dava dilekçesinde kuracağı şirketin ihtiyacı için bu davayı açtığına göre davanın reddine karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi hatalıdır.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 2.10.2001 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
ÜYE ŞÜKRÜ KAYA EROL'UN KARŞI OY YAZISI
Davacı Hasan S. dava konusu dükkanı satın aldığını, şirket açıp işleteceğini, bilgisayar üzerine iş yeri açıp işletebilecek başka bir gayrimenkulü bulunmadığını bildirerek ihtiyaçdan tahliye davası açmıştır. Bu ihtiyaç şahsın ihtiyacıdır, henüz kurulmuş bir şirket olmadığından şirket ihtiyacı için dava açılmış kabul edilemez. Yerel mahkemede ihtiyacı şahsın ihtiyacı olarak kabul etmiştir. Bu nedenle çoğunluğun görüşüne katılmak mümkün olmadığından usul ve kanuna uygun olan kararın onanması oyundayım. 2.10.2001
Full & Egal Universal Law Academy