(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarda gün ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki tüm kağıtlar okunarak gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istek gibi karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinin olaylar kısmında davacının emekli olarak yurt dışından döndüğünü, kalorifersiz ve küçük olan evine yerleştiğini, yaşı ve hastalıkları sebebiyle asansörlü ve kaloriferli olan kiralananda yaşamak istediğini, bu durumun davalıya iletilmesine rağmen tahliye etmediğini açıkladıktan sonra kiracının oturabileceği konutunun bulunması nedeniyle 6570 S. Kanunun 7/son maddesi gereğince kiralananın tahliyesini istemiştir.
Mahkeme davayı konut ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi olarak nitelendirerek 6570 S. Kanunun 7/b maddesine göre davanın kabulüne karar vermiştir. Davacı vekili hükmü temyize hakkı olduğu gerekçeyi temyiz etmemiştir. Bu madde gereğince davacı vekilinin şifahi kira sözleşmesinin başlangıç tarihi olarak bildirdiği 1.11.1990 gününe nazaran evvelce gönderilmiş bir ihtar bulunmadığından 22.12.1990 gününde açılan dava süresinde değildir. Süre yönünden davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı biçimde tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu sebeple bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeple temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istem halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 27.12.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy