(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye kararı verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, müvekkilinin boşta olduğunu, kiralananda bakkaliye ve tekel bayiliği yapacağını bildirerek davalının tahliyesini talep etmiştir.
Davalı ihtiyacın samimi olmadığını, ihtilafın kira parasından kaynaklandığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece tahliye kararı verilmiştir.
Davalının savunmasını kanıtlama yönünden dinlettiği tanıklarından Kadircan G, Hasan S, Şükrü Ö. yer ve zaman bildirerek davacının dava açmadan kısa bir süre önce davalıdan yıllık 10.000 mark kira talep ettiği verilmemesi halinde dükkanın tahliye edilmesi istediğini beyan etmişlerdir. İhtiyacı olan bir kimsenin kira parasının artırılmasını istememesi icabeder. Zira kira parasının artırılması durumunda davacının bu davayı açması mümkün olmayacaktır. Bu durumda ihtiyaç iddiasının samimi olmadığının kabulü gerekir.
Mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 16.5.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy