(6570 S. K. m.7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak dava duruşmalı işlerden olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin Ankara'da oğlu ile birlikte oturduğunu, halen oturduğu evi evlilik hazırlığı yapan oğlu Hakan K'e bırakarak Bursa'ya taşınacağını ileri sürerek süresinde açmış olduğu iş bu dava ile kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili ihtiyacın samimi olmadığını, amacın kira artırmaya yönelik olduğunu, her kira dönemi başlamadan ihtiyaçtan ihtarname keşide ettiklerini, kira bedelini istediği şekilde artırılınca dava açmaktan vazgeçtiğini son kira döneminde %30 kira artışı yapılınca bu davanın açıldığını, Bursa'ya gelmediğinden davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme ihtiyaç iddiasının samimi ve gerçek olduğundan bahisle tahliye kararı vermiştir.
Davacının halen Ankara'da oğlu ile oturduğuna, Bursa'ya gelmediği gibi gelmek içinde bir girişimde bulunmadığı tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.
6570 Sayılı Kanun zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni kabul etmiştir. Doğmamış ihtiyaç için tahliye kararı verilemez. Tüm dosya kapsamından ihtiyacın samimi olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 5.2.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy