(6570 S. K. m. 13)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili müvekkilinin dava konusu taşınmazı 1993 yılının Şubat ayında Abdurrahman Ö. isimli şahsa kiraya verdiğini, Abdurrahman Ö.'ün sağlığında ona bakmak üzere yanında kalan davalı Binnaz Yıldız'ın Abdurrahman Ö.'ün 1995 yılının Nisan ayında ölümünden sonra da tüm uyarı ve ihtarlara rağmen kiralananda oturmaya devam ettiğini ve hiçbir bedel ödemediğini iddia ile fuzuli işgal nedeniyle davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili dava konusu taşınmazın müvekkili ile beraber müteveffa Abdurrahman Ö. tarafından inşa edildiğini, davacı ile aralarında kira ilişkisi bulunmadığını, taşınmaz hakkında davacı aleyhine tapu iptali ve tescil davası açtıklarını, davanın reddini savunmuştur.
6570 sayılı Yasanın 13. maddesinde kira sözleşmelerinin Borçlar Kanunu bu kanuna mugayir olmayan vecibelerine kiracılar ve meskenlerde ölen kiracı ile birlikte ikamet edenler tarafından tamamen riayet edildiği müddetçe aleyhlerine tahliye davası açılamayacağı öngörülmüştür.
Davalının kiracı Abdurrahman Ö. ile birlikte ikamet ettikleri ve bilahare Abdurrahman'ın ölümünden sonra da davalının kiralananda oturmaya devam ettiği anlaşıldığına göre davalının fuzuli şagil sayılması mümkün değildir. Davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy