(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin halen Zonguldak'ta ikamet ettiğini eşinin sağlık problemlerinin olduğunu ameliyat geçirdiğini haftalık ve 15 günlük kontrollerin sürdüğünü bu nedenle sık sık Ankara'ya gidip geldiklerini, davacının da emekli olup, Ankara'ya yerleşmeye karar verdiğini bu nedenle kiralanana konut olarak ihtiyacının bulunduğunu belirterek davalının tahliyesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının halen Zonguldak'ta ikamet ettiğini, emekli olmadığını, işini Ankara'ya nakletmediğini, asıl amacının kira parasını artırmak olduğunu, ihtiyacın samimi ve sürekli olmadığını davacının istediği kira artışı yapılmış olsa bu davanın açılmayacağını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece ihtiyaç iddiası samimi görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davacının halen eşi ile birlikte Zonguldak'da ikamet ettiği emeklilik süresi dolmakla birlikte T.K.İ müessesesinde çalışmasını sürdürdüğü tüm dosya kapsamı ve davacı tarafın beyanları ile sabit olup, bu hususlarda ihtilaf bulunmamaktadır. Yine davacının eşinin menüsküs ameliyatı geçirdiği tedavi ve kontrollerinin devam ettiği 13.9.2001 tarihinden itibaren 2 ay süre ile takibin gerektiği hastane raporu ile sabittir. 6570 Sayılı Yasa zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni olarak kabul etmiştir. Doğmayan ihtiyaç için dava açılamaz. Davacının eşinin sağlık kontrollerinin sınırlı süre ile yapılacak olması yani ihtiyacın sürekli olmaması davacının henüz emekliye ayrılmaması halen Zonguldak'da oturup Ankara'ya gelmemesi karşısında ihtiyacın varlığı kabul edilemez. Bu durumda sübut bulmayan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde tahliyeye hükmedilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 4.2.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy