Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, Borçlar Kanununun 262. maddesi uyarınca feshi ihbar nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, davalının kiracısı olduğu yerin satış büfesi olup, Borçlar Kanununun 262. maddesi uyarınca tahliyesini talep etmiştir.
Davalı kiralananın 6570 sayılı Yasaya tabi olduğunu, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece gayri musakkaf nitelikte olan kiralananın Borçlar Kanunun 262. maddesi uyarınca tahliyesine karar verilmiştir.
Dosyada mevcut, 1.8.1985 başlangıç 31.7.1986 sona erme tarihli kira sözleşmesinde kiralananın cinsi satış büfesi olarak belirtilmiştir. Mahallinde yapılan 9.5.2001 ve 31.10.2001 tarihli keşifler sonucu düzenlenen raporlardan kirarlananın 27 m2 alanı betonarme, korkans sistemde yapılmış, temelli ve çatılı (musakkaf) bir yapı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda gayri musakkaf olmayan kiralanan 6570 sayılı Yasaya tabi olup, Borçlar Kanununun 262. maddesi uyarınca ihtarname ile tahliyesi mümkün değildir. Davacı 6570 sayılı Yasaya dayalı herhangi bir tahliye sebebi de ileri sürmediğine göre davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA) ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.2.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy