(6570 S. K. m. 7)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, yazılı tahliye taahhüdü nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, kira ilişkisi sürerken kiralananda kiracı olan davalının vekilinin, kiralananı 12.4.2002 tarihinde tahliyeye hazır olduklarını, bu amaçla bir tahliye taahhüdü hazırladıklarını beyan ettiğini, bunun üzerine davacının bilgisayarda hazırlanan ve davalıya imzalatıldığı söylenen tahliye taahhüdünü aldığını, ancak davalının süresinde kiralananı tahliye etmemesi üzerine hakkında icra takibi yapıldığını, davalının bu takibe haksız olarak imza inkarında bulunarak itiraz ettiğini, oysa imzanın davalıya ait olduğu gibi akdin yenilendiği savunmasının da geçersiz olduğunu belirterek davalının tahliye taahhüdü nedeniyle kiralanandan tahliyesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın haksız açıldığını, davacının eşinin otobüs alacağını söyleyerek yeni dönem kirasının belirlenmesini istediğini ve 13.4.2002'de başlayan yeni dönem kirasına mahsuben davacıya 14.4.2001 tarihli belge ile 5.300 Dolar verildiğini, bu anlaşma tahliye taahhüdünden sonra yapıldığından akdin yenilendiğini, taahhüdün geçersiz hale geldiğini, taahhütteki imzanın da davalıya ait olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Taraflar arasında akdedilen 12.4.2000 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesinin devamı sırasında davalı tarafından davacıya 30.5.2000 tanzim tarihli ve kiralananın 12.4.2002 tarihinde tahliye edileceğine dair tahliye taahhütnamesi verilmiş ise de davacı tarafından imzası inkar edilmeyen ve tahliye taahhütnamesinin tanzim tarihinden sonra düzenlenen 14.4.2001 tarihli belge ile "13.4.2002 tarihli gelecek yıl kira bedeline mahsuben 5.300 Dolar peşin ve nakit olarak alınmıştır". Bu durumda davanın dayanağı olan taahhütname ve tahliye isteği ortadan kaldırılmış ve akdin devamı yönünde irade açıklaması ortaya konmuştur. Artık geçerliliğini yitiren taahhüt nedeniyle tahliye kararı verilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bundan zühul ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.9.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy