(818 S. K. m. 263)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 764.785.000.TL kira alacağının 2.261.169.000.TL işlemiş faizi ile birlikte tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle, 129.086.666. TL kira alacağının 153.729.939.TL işlemiş faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, dava konusu edilen reklam panosunun 1.1.1999 başlangıç tarihli akit ile davalıya kiralandığını, sözleşmenin 15. maddesine göre yeni dönem kirasının belediye encümenince tespit edileceğini, encümenin 1.1.2000 tarihinden itibaren aylık kirayı 40.000.000.TL olarak belirlediğini, ancak davalının artış oranını kabul etmeyerek kendi belirlemiş olduğu miktar üzerinden tevdi mahalline kira parasını yatırdığını, 1.1.2000 tarihinden, kiralananı tahliye ettiği 8.11.2001 tarihine kadar kira parasını eksik ödediğini ya da hiç yatırmadığını belirterek 764.785.000.TL alacağın ve 2.261.169.000.TL işlemiş faizinin dava tarihinden aylık % 12 faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, kira parasının emsal mağazalara ve panolara yapılan kira artışına göre gününde ödendiğini, tahliye davası sonucu kiralananın Kasım 2001 tarihinde tahliye edildiğini, şu anki kiracısının 2003 yılında üç ayrı yere aylık 106.600.000.TL ödediğini, davanın reddini savunmuştur.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 1.1.1999 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Sözleşmede kiralanan reklam panosu olarak gösterilmiştir. Buna göre sözleşmenin Borçlar Kanunu'na tabi olduğu anlaşılmaktadır. Sözleşme süre sonunda feshedilmediği için Borçlar Kanunu'nun 263. maddesi gereğince süresize dönüşmüştür ve taraflar arasındaki akdi ilişki devam etmektedir. Bu durumda davalı fuzuli şagil olmadığı gibi, davacının da ecrimisil değil kira parası istemesi söz konusu olacaktır. Sözleşmenin özel şartlar bölümünün 15. maddesinde yeni dönem aylık kira bedelinin rayiç değer ve enflasyon oranı nazara alınarak belediye encümenince tespit edileceği kararlaştırılmıştır. Belediye encümeni kira parasını 1.1.2000 tarihinden itibaren 40.000.000.TL, 1.1.2001 tarihinden itibaren ise 44.000.000.TL olarak belirlemiştir. Davalının da gönderdiği kira paralarının davacı tarafından alınmaması üzerine tevdi mahalline 1.1.2000 tarihinden itibaren aylık kira olarak 8.500.000.TL, 1.1.2001 tarihinden itibaren de 9.500.000.TL ödediği görülmüştür. Sözleşmedeki artış şartı belli ve muayyen olmadığından kira parasının davalı tarafından tevdi mahalline ödenen miktar kadar olduğunun kabulü gerekir. Bundan zühul edilmesi ve eksik kiraya hükmedilmesi hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 19.4.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy