(818 S. K. m. 88, 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. Gökhan Y. ve davalı vekili Av. Hülya E. geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Uyuşmazlık, 19.319 Euro kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere mevcut deliller mahkemece takdir olunarak karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekilinin 1999 ve 2000 yılları kira parasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananda 15.5.1996 tarihli sözleşme ile yıllık 10.000 DM bedelle kiracı olduğunu, her sezon başında davalı ya da eşinin kira bedeline karşılık çek verdiğini, 1999 yılı için davalının eşi Hasan B. tarafından verilen çeklerin halen tahsil edilemediğini, daha sonra taraflar arasında kaçak elektrik kullanımından dolayı uyuşmazlık çıkınca 2000-2003 yılları için kararlaştırılan miktarda ödeme yapılmadığını, davacının imzasını taşımayan ve vergi dairesine sunulan sözleşmeye dayanarak davalının 15.5.2001-15.5.2002 dönemi için 1.416.000.000 TL'yi PTT havalesi ile gönderdiğini bu paranın dönem kirasına mahsuben alındığını, ancak kalanı ödenmediği için 15.5.2002-15.5.2003 dönemi için gönderilen 1.772.000.000 TL'nin alınmadığını, davalı hakkında açılan el atmanın önlenmesi ve haksız işgal tazminatının tahsili için açılan davada davalının taşınmazda kiracı olduğunu ve kira bedellerinin çekle ödendiğini kabul ettiğini, buna göre yıllık kiranın 10.000 DM olup davalının 1999-2002 yılları kirası ödemediğini belirterek davalı tarafından PTT havalesi ile gönderilen kira parasının mahsubundan sonra kalan 19.319 Euro (33.188.000.000 TL) kira alacağının tahsilini istemiştir. Davalı vekili, müvekkilesinin kiralananda 15.5.1996 başlangıç tarihli sözleşme ile yıllık 300.000.000 TL bedelle kiracı olduğunu, kira bedeli olarak verildiği ileri sürülen çeklerin sebepten mücerret olması nedeniyle kira parasının miktarını göstermeyeceğini, taraflar arasındaki yazılı sözleşmenin de bizzat davacı tarafından imzalanmış olarak getirildiğini, bu konuda açılan davada da asliye ceza mahkemesinin beraat kararı verdiğini, davalının 15.5.2001-15.5.2002 dönemi kirasını PTT havale kirası ile gönderdiğini davacı tarafından ihtirazı kayıtsız alındığından BK m 88 gereği önceki dönemlere ilişkin kiralarların da ödendiğinin kabulünün gerektiğini, sonraki yıllar kirasının da ödeme yerine yatırıldığını ve yine konutta ödemeli olarak gönderildiğini, davacıya kira parası karşılığı önceden çek verilmiş ise de ödeme zamanında elden ödenerek çekin geri alındığını belirterek, kötü niyetle açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Taraflar arasında 15.5.1996 başlangıç tarihli kira sözleşmesi olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık kira parasının miktarı ve ödenip ödenmediği noktalarındadır. Davacı, davalının eşi Hasan B. tarafından verilen 15.7.1999 ve 15.9.1999 keşide tarihli çeklere dayanarak 1999 ve takip eden yıllar yıllık kirasının 10.000 DM olduğunu iddia etmekte, davalı ise kira parası yönünden yargılamada sunduğu 15.5.1996 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli ve yıllık 300.000.000 TL. bedelli yazılı kira sözleşmesine dayanmaktadır. Belirtilen sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığı Marmaris Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002 / 337-583 sayılı dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemesi ile anlaşılmıştır. Öte yandan 1999 yılına davalının eşinden alınan çekler de kira parasını kanıtlamaya yeterli değildir. Buna karşılık davacı bu konuda davalıya yemin teklif etmeyeceklerini bildirdiğinden yıllık kira bedelini kanıtlayamamıştır. Bu durumda davalının bildirdiği ve kabul ettiği kira parasının yıllık kira parası olarak kabulü gerekir. Davalı 15.5.2001-15.5.2002 kira yılında 1.416.000.000 TL 15.5.2002-15.5.2003 döneminde ise 1.772.000.000 TL ödemede bulunmuştur. Her ne kadar davalı 15.5.2001 tarihinde gönderilen PTT havalesinin davacı tarafından ihtirazı kayıtsız alındığını bu durumda önceki dönem kiralarının da Borçlar Kanunu'nun 88. maddesi hükmü ödendiğinin kabul edilmesi gerektiğini savunmuş ise de, PTT havalesinin alınması davalıya verilmiş bir makbuz niteliğinde olmadığından olayda Borçlar Kanunu'nun 88. maddesinin uygulanması söz konusu olamaz. Bu durumda 1999 ve 2000 yılları kirası miktarı davalıdan sorulup davalı 22.9.2003 tarihli delil listesinde sair her türlü yasal delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davalıya 1999 ve 2000 yılları kirasının ödendiğine dair davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda 1 no'lu bentte yazılı nedenlerle 2001 ve 2002 yılları kira alacağı isteminin reddine ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarda 2 no'lu bentte yazılı nedenlerle 1999 ve 2000 yılları kirasına ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA ve 450 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacıya, keza 450 YTL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy