(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, kira alacağının tahsili ve yoksun kalınan kira gelirinin tazmini isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı kısmen kabul etmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine ilişkin kararı dahi davalı süresi içinde temyiz etmiştir.
Mahkeme kararı davalıya 20.8.2004 tarihinde tebliğ edilmiş olup, on beş günlük temyiz süresinin 5.9.2004 tarihinde sona ermesine, süre sonunun adli tatile rastlaması nedeniyle HUMK. nun 177.maddesine göre sürenin bir hafta uzamasına, bu şekilde uzayan sürenin 12.9.2004 gününün Pazar gününe dek gelmesi nedeniyle 13.9.2004 tarihinde verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla mahkemenin 4.11.2004 günlü temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verilerek işin esasına geçildi;
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının yoksun kalınan kira alacağının tazminine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davacı vekili, davalı ile yapılan kira sözleşmesinin 1.10.2000 tarihinde sona erdiğini, davalının bu tarihte kiralananı boşaltmaması nedeniyle yeni kiracı ile yapılan sözleşme gereği aylık 180.000.000.-TL kira gelirinden mahrum kaldıklarını, bu miktardan davalının ödediği 81.375.000.-TL aylık kira düşüldüğünde aylık 98.625.000.-TL gelir kaybına uğradıklarını öne sürerek tahliye tarihine kadar olan 1.216.375.000.-TL mahrum kalınan kira gelirinin davalıdan tazminine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davacı köy tüzel kişiliğine ait kahvehanenin usul ve mevzuata aykırı olarak ihaleye çıkarıldığını, kendisinin de ihaleye katılmasının engellendiğini, davacıya herhangi bir kira borcu bulunmadığını, yasal artışlar yaparak kirayı ödediğini, davanın reddini savunmuştur.
Taraflar arasında davacıya ait kahvehanenin davalıya kiraya verilmesi hususunda bir sözleşmenin varlığı ve aylık kira parasının 81.375.000.-TL olduğu ve bu miktarın kiracı tarafından ödendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasında sözleşme süresinin sonunda tahliyenin gerçekleşmemesi halinde kiracının kira parası dışında tazminat ödeyeceğinin kararlaştırıldığı iddia ve ispat edilmediğine göre yazılı gerekçe ile tazminata hükmedilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy