(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından duruşmalı olarak süresi içinde temyiz edilmiş ancak, işin niteliğine göre duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verilmiş olup, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamına, toplanan delillere, her iki davacının yazılı sözleşmede kiralayan sıfatlarının bulunmasına nazaran davanın açılıp yürütülmesinde bir usulsüzlük bulunmadığından davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.
Olayımıza gelince; davacılar vekili, dava dilekçesinde davacılardan Şeref Ekşi'nin, eskiden olduğu gibi dava konusu yeri düğün salonu olarak işletmek istediğini, bir ara müteahhitlik yapmış ise de sektörün durumu ve ekonomik koşulları gereği tekrar düğün salonu işletmeciliği yapacağını, ihtiyacının bulunduğunu bildirerek davalının halen spor salonu olarak işlettiği dava konusu yerden tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını, asıl amaçlarının yüksek kira elde etmek olduğunu, ihtiyaçlı Şeref'in birden fazla işi bulunduğunu, şirketlerde ortak, yönetim kurulu başkan ve müdür olarak yetkili olduğunu, dava konusu yerin de uzun zamandır spor salonu olarak kullanıldığını, eskiden düğün salonu ise de esaslı tadilatla spor salonuna dönüştürüldüğünün, yine eskiye dönüşümü için esaslı tadilat gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünden gönderilen yazılarda ihtiyaçlı Şeref Ekşi'nin Nazım İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ortağı ve 01.07.2002 tarihinden itibaren on yıl süreyle Münferiden Yetkili Müdürü olduğu, Eser İnşaat Taahhüt Turizm Ticaret Sanayi A.Ş.'nin Yönetim Kurulu Üyesi ve 09.10.2003 tarihinden itibaren münferiden yetkili müdürü olduğu, bu şirketlerinde faal oldukları belirtilmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istenebilmesi için ihtiyaçlının boşta olması ihtiyacının gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtı olabilir. Oysa bu davada ihtiyaçlı Şeref Ekşi'nin boşta olmadığı, samimi, zorunlu ve acil ihtiyacının bulunmadığı, şirketlerdeki Müdürlük görevi nedeniyle boşta kabul edilemeyeceği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.'nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy