(1086 S. K. m. 288, 289, 428)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Uyuşmazlık, 17.436.160.000 TL kira alacağının tahsiline ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 6.724.91 YTL kira alacağının tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının müvekkiline ait dairelerde kiracı olup, 01.10.1999-01.04.2001 arası aylar kirası 9.408.000.000 TL'yi ödemediğinden kendisine ihtarname gönderildiğini, davalının ödemede bulunmayarak 18.02.2002 tarihinden itibaren temerrüde düştüğünü, bu tarihten itibaren işleyen ticari faizin de 8.028.160.000 TL olduğunu belirterek toplam 17.436.160.000 TL alacağın yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacıya ait taşınmazı kiralamadığını, taşınmazın yüklenici firma tarafından kiralandığını, bu nedenle davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, ayrıca davacının zamanaşımına uğramış 2000-Nisan 2001 arası aylar kirasını talep ettiğini, zamanaşımı yönünden de davanın reddedilmesini, davalı idarenin 9. Bölge Müdürlüğü'nün faaliyetlerini yürütmesi için davacıya ait taşınmazı 27.04.2001-27.04.2002 arasında bir yıl süreyle hizmet binası olarak kullanması için kiraladığını, kira paralarını sözleşmeye uygun şekilde ödediğini ve iş bitiminde de yerin tahliye edildiğini, daha önceki döneme ait ödenmeyen kira paraları ile davalının ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık kira parası talep edilen dönemde davalının taşınmazda kiracı olup olmadığı noktasındadır. Yazılı kira sözleşmesi bulunmadığından akdin varlığını buna dayanan davacının kanıtlaması gerekir.
Dava dilekçesinde gösterilen miktar itibariyle yıllık kira parası 400.000.000 TL'yi aştığından HMUK'nun 288 ve 289. maddeleri hükmü gereği bu konuda tanık dinlenmesi mümkün değildir. Bu durumda davacı dava dilekçesinde her türlü yasal delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK. nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy