MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)
DAVA TÜRÜ: Eşya alacağı
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, ziynet eşyalarının aynen ya da bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ispat edilemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili tarafların barışma gişimi için aileleriyle birlikte biraraya geldiği bir ortamda davalı- kocanın, davacı- kadının çantasından bir adet set ile iki adet bileziği alarak iade etmediğini belirterek aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde, bedeli olarak 3750 TL'nin faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı- koca ise düğünden sonra takılan takıların on adet bileziğe çevrildiğini, bu takıların davacı - kadın tarafından muhafaza edilmek üzere babasına verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davacı , dava konusu olan ziynet eşyalarının davalı tarafından belirtilen on adet bilezik dışındaki ziynet eşyası olduğunu bildirmiş, mahkemece, davanın ispat edilemediği sonucuna varılarak reddine karar verilmiştir.
Evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır. Ancak, ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile iade edilmemek üzere bozdurulup, ihtiyaçlar için harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde, koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur. Davada, davacıya ait olduğu anlaşılan dava konusu ziynet eşyalarının bir kısmının evliliğin devamı sırasında bozdurularak on adet bileziğe çevrildiği, bu bileziklerin ise davacı kadında kaldığı davalı koca tarafından beyan edilmişse de dava konusu olan ziynetin belirtilen bu on adet bilezik dışındaki ziynet eşyası olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının gerek boşanma davasındaki gerekse bu davadaki beyanları ile davacının boşanma davasındaki beyanında takıların olay sırasında üzerinden alındığını belirtirken eldeki davada çantasından alındığını belirtmiş olması gözetilerek bu beyanlar çelişkili görüldüğünden mahkemece hükme esas alınmadığı bildirilmiştir. Öncelikle davalının babası olan ...'nin boşanma davasındaki tanık sıfatıyla verdiği beyanında ''fiili ayrılma gününde oğlum sadece seti geri aldı'' şeklindeki ifadesinden dava konusu takılardan setin davalı koca tarafından alındığı ve iade edilmediği anlaşıldığından sete yönelik davanın kabulü yerine reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.
İki adet bileziğe gelince; mahkemece gerek davacının ziynetlerin alınma şekline ilişkin beyanları gerekse davacı tanıklarının beyanları çelişkili görüldüğünden hükme esas alınmadığı anlaşılmaktadır. Davacı-kadının babası ..., olay sırasında davalının,davacının çantasından ziynet eşyalarını aldığını, davalının babasının davalıdan aldığını ve davacıya verdiğini, davalının yeniden bu ziynet eşyalarını yedine aldığını ve teslim etmediğini bildirmiştir. Bu durumda tartışma sırasında davalı -kocanın ziynet eşyalarını almak için birden fazla girişimde bulunduğu anlaşılmaktadır. İlkinde kadının çantasından almışken ikincisinde kolundan almış olması ihtimal dahilindedir. Mahkemece bu yön üzerinde de durularak tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde ise davacı dava dilekçesinde vs deliller demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan bileziklerle ilgili olarak davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.