MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Alacak
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiracı tarafından açılan fazladan ödenen kira bedelinin iadesi ve cezai şartın tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 6.100,00 € ve 3.600,00 $ alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1- Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Davacı kiracı vekili dava dilekçesinde; Taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesi ile davalıya ait oteldeki hamam ve saunanın işletilmesi için davacı tarafından kiralandığını, yıllık kira bedelinin 60.000,00 € olduğunu, davalının sözleşme kapsamındaki edimlerini yerine getirmediğini, 11/07/2006 tarihinde davalının hamamın kapısının kilidini değiştirerek davacının hamamı işletmesine engel olduğunu, bu durumun ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/318 D.İş dosyası ile tespit ettirildiğini, davacının otele alınmadığını böylece sözleşmenin 10.maddesine göre 60.000,00 € cezai şartın muaccel hale geldiğini, sözleşmenin başlangıç tarihi olan 01/04/2006 tarihinden 11/07/2006 tarihine kadar davacının değişik tarihlerde davalı şirkete 26.100 € ve 3.600 $ ödeme yaptığını, 2006 yılının nisan, mayıs, haziran ve temmuz ayları kira bedeli toplamının 20.000,00 € olduğunu, 26.100,00 € ve 3.600,00 $ ödendiğini, dolayısı ile davacının 6.100,00 € ve 3.600,00 $ fazla ödeme yaptığını belirterek fazladan ödenen 6.100,00 € ve 3.600,00 $ ile 60.000,00 € cezai şartın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili savunmasında, Davacının 6.100,00 € ve 3.600,00 $ alacağı sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre talep ettiğini, alacağın 1 yıl geçmekle zamanaşımına uğradığını, davacı kiracının kira bedellerini eksiksiz ve süresinde ödemeyerek sözleşmeye aykırı davrandığını, bu nedenle cezai şart talep hakkı bulunmadığını, otelin kira bedelinin sezonluk çalışılması nedeniyle yıllık olarak belirlendiğini ve otelin yalnız yaz sezonunda 6 aylık dönemde hizmet verdiğini 2006 yılında da 01/05/2006 tarihinde açıldığını, 31/10/2006 tarihinde kapılarını kapattığını, bu durumda davacının oteli kullandığı 4 aylık dönem için davalıya minimum 40.000 € borçlu olduğunu, davalının anahtar değiştirmediğini, kira sözleşmesinin sona erdirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 6.100,00 € ve 3.600,00 $ alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında imzalanan 01.04.2006 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 10. maddesinde Sözleşme şartlarına uymayan tarafın diğer tarafa 60.000 Euro cezai şart ödeyeceği, 18. maddesinde ise; 01/04/2006-01/04/2007 tarihleri arası kira bedeli olan 68.000€ nun 38.000 € peşin Geri kalan 30.000 € da 30/04/2006, 30/05/2006, 30/06/2006 tarihlerinde ayrı ayrı 10.000 € luk taksitler halinde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı davalı tarafından hamam ve sauna kapısının kilidinin değiştirerek davacının hamamı işletmesine engel olduğunu, bu durumun ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/318 D.İş dosyası üzerinden tespit ettirildiğini, davacının otele alınmadığını böylece kira sözleşmesinin davalı tarafından sona erdirildiğini iddia etmişse de sözleşmenin davalı tarafından sona erdirildiğini kanıtlayamadığından sözleşmenin devam ettiğinin kabulü gerekir. Davacının kira sözleşmesinin 18. maddesinde kararlaştırılan şekilde 68.000 € tutarındaki yıllık kira bedelini ödemesi gerekmektedir. Bu durumda mahkemece davanın tümden reddine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile alacak isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanun'la eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy