MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Kiralananın tahliyesi
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de pul yokluğundan duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilmiş olup, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, yeni iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, müvekkilinin davaya konu işyerini 31.07.2009 tarihinde satın aldığını ve halen dava konusu yerin bitişiğinde restoran işletmeciliği yaptığını, müvekkilinin ihtiyaca konu taşınmazı, halen kullanımında olduğu taşınmazla bileştirerek mevcut işyerini büyüteceğini, davalıya usulüne uygun tahliye ihtarı gönderildiğini, ihtarın davalıya tebliğ edilmiş olup altı aylık süre sonunda davalının taşınmazı tahliye etmediğini belirterek kiralananın 6570 sayılı yasanın 7/d maddesi uyarınca tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise, ihtiyaç iddiasının zaruri ve samimiyetten uzak olduğunu, davacının eşi tarafından ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/192 esas sayılı dosyası ile açılan ve aynı nedene dayalı tahliye davasının reddedildiğini, bunun üzerine mülk sahibinin taşınmazı ortağı olduğu ... devrettiğini, bu kişi tarafından da ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/246 esas sayılı dosyası ile açılan tahliye davasının takipsiz bırakıldığını, daha sonra taşınmazın davacıya temlik edildiğini, ortada zorunlu ihtiyaç bulunmadığını, sadece işi genişletme ve ticari geliri arttırmaya yönelik bir amaç bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
6570 sayılı yasa kapsamına giren kiralananı iktisap eden kimse dilerse eski malik ile kiracının yaptığı sözleşmeye dayanarak akdin hitamında isterse 6570 sayılı yasanın 7/d maddesindeki sürelerden yararlanarak kiracı hakkında ihtiyaç nedeniyle dava açabilir. Yeni malikin bu konuda seçimlik hakkı bulunmaktadır. Dava 6570 sayılı yasanın 7/d maddesine dayanıyorsa yeni malikin dava açabilmesi için iktisaptan itibaren 1 ay içinde kiralananı satın aldığını ihtiyacında kullanacağını kiracıya bildirmesi ve yine iktisaptan itibaren 6 ayın sonunda dava açması gerekir. Yeni malik seçimlik hakkını kullanarak davayı 6570 sayılı yasanın 7/d maddesine göre açmış ise anılan yasa maddesinde açıkça belirtildiği gibi sadece ihtiyaç sebebiyle yasada belirtilen sürelerden yararlanarak dava açabilir. Bu halde kiralanın olduğu gibi veya basit tadilatlarla ihtiyaca uygun olduğunun saptanmış olması gerekir.
Öte yandan Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulunun 01.10.1997 tarih ve 1997/6-630 ve 762 sayılı kararında da belirtildiği gibi özel teşebbüslerin ticaretini genişletme amacı ve bu doğrultudaki gereksinimleri (ihtiyaçları) 6570 sayılı yasada tahliye sebebi olarak tanımlanan zorunlu ihtiyaç olarak kabul edilmesi gerekir.
Olayımızda davacı davasını iktisaba dayandırmış ve 6570 sayılı yasanın 7/d maddesine göre bu davayı açmıştır. Davacı kiralananın bitişiğindeki işyerinde aynı işi (restoran) yaptığını, tadilat sonrası aradaki duvarın kaldırılarak mevcut işyerini büyütmek istediğini bildirmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere ticaretin genişletilmesi amacını taşıyan gereksinimlerin 6570 sayılı yasada belirtilen zorunlu ihtiyaç olarak kabulü gerekir. Ne var ki 6570 sayılı yasanın 7/d maddesine dayalı tahliye isteklerinde kiralananın olduğu gibi kullanılması veya basit tadilatla ihtiyaca uygun hale getirilebileceğinin saptanmış olması gerekir. Davacı ihtiyacının komşu iki işyerini birleştirerek kullanma olgusuna dayandırmış olup aradaki duvarın kaldırılmasının esaslı bir tadilat gerektirip gerektirmediği, binanın ana yapısına zarar verip vermediği araştırılmamıştır. Şu durumda mahkemece mahallinde yeni bir keşif yapılmak suretiyle yapılacak tadilatın esaslı nitelikte olup olmadığı, binanın ana yapısına bir zarar verip vermediği saptanmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.