Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılığın tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira ilişkisinin devam ettiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı kiracı, kiraladığı Atatürk Orman Çiftliği Mahallesi'nde bulunan, mülkiyeti Hazineye ait 8619 ada 9 nolu parsel sayılı taşınmaz üzerinde mevcut 25 ve 32 nolu depo yerleri ve açık sahanın kiralayan Hazine tarafından 2886 Sayılı Kanunun 75.maddesi uyarınca tahliyesinin istendiğini, bu durumun hukuka aykırı olduğunu belirterek, kiracılık ilişkisinin devam ettiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı kiralayan, dava konusu taşınmazların ihale yoluyla davalıya kiraya verildiğinden olayda 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu'nun uygulanması gerektiğini, davanın reddini savunmuş, Mahkemece, kiralananların niteliği itibariyle 6570 Sayılı Yasa kapsamında bulundukları, bu yasa uyarınca kabul edilen tahliye nedenlerine dayanılmadığından, kira ilişkisinin devam ettiğinden bahisle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dava konusu 32 nolu depo ve açık sahanın, Ankara 5. Noterliği'nce düzenlenen 12.02.2004 tarihli 1850 nolu sözleşme ile 25 nolu depo ve açık sahanın Ankara 5. Noterliği'nce düzenlenen 12.02.2004 tarihli 1849 nolu sözleşme ile 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu uyarınca ihale yoluyla kiralandığı, kira müddetinin 3 yıl olduğu, sözleşme süresinin 11.02.2007 tarihinde sona erdiği taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Davacı kiracı, akdin bitiminde davalı kiralayandan kira ilişkisinin devam etmesini istemiş ise de, bu isteği 15.03.2008 günlü cevabi yazı ile kabul edilmemiş, kira süresi sona erdiğinden kiralananın tahliye edilerek, boş olarak teslimi istenmiştir.
2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülki amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür.
Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasa, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağını hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca taraflar arasında usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil olarak kabul etmek gerekir.
Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülki amirden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez.
Yukarıdaki açıklamalara göre bu nitelikteki taşınmazlara ilişkin kira sözleşmeleri kira süresinin bitimi ile yasal olarak sona erer. Sözleşmenin sona erdiği tarih itibariyle taraflar arasındaki kira ilişkisi sona erdiğinden, davacı kiracı haksız işgalci durumundadır. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken davacının kira ilişkisinin devam ettiğinin tespitine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy