MAHKEMESİ : Dikili Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 15/04/2013
NUMARASI : 2013/30-2013/171
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiracılık sıfatının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın kabulü ile davacıların kiracılık sıfatının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar vekili, dava dilekçesinde; Mülkiyeti davalı Dikili Belediye Başkanlığına ait olan Aile Çay Bahçesi niteliğindeki iş yerinin davalı Belediyeden 30.12.2011 düzenleme ve 01.01.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiralandığını, 19.12.2012 tarihinde davalı Belediyenin tek taraflı olarak akdi feshettiğini ve taşınmazın boşaltılmasını istediğini belirterek davacıların kiracılık sıfatının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile davacıların kiracılık sıfatının tespitine karar verilmiştir.
Taraflar arasında 30.12.2011 tarihinde düzenlenen 01.01.2012 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile çay bahçesi niteliğindeki taşınmazın “çay bahçesi işletmesi” için kiraya verildiği anlaşılmaktadır. Kiralananın 2886 Sayılı Kanun'a göre kiraya verilmediği tarafların kabulündedir. TBK.nun adi kiraya ilişkin 327.maddesi “Açık veya örtülü biçimde bir süre belirlenmişse, kira sözleşmesi bu sürenin sonunda kendiliğinden sona erer. Taraflar, bu durumda, açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisini sürdürürlerse, kira sözleşmesi belirsiz süreli sözleşmeye dönüşür.” hükmünü, öte yandan konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin TBK.nun 347.maddesi “Konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı, belirli süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunmadıkça, sözleşme aynı koşullarla bir yıl için uzatılmış sayılır. Kiraya veren, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez.......” hükmünü içermektedir. Mahkemece TBK.nun 347.maddesi hükmü esas alınarak kiracılık sıfatının tespitine karar verilmiş ise de; Kiralananın sözleşme kapsamında çatılı işyeri kirasına tabi olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Uygulanacak yasa hükmünün tespit edilebilmesi için taşınmazın üstün vasfının belirlenmesi gerekir. Bu durumda mahallinde keşif yapılarak ve dava konusu taşınmazın üstün vasfı tespit edilerek TBK.nun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğunun anlaşılması halinde davalı Belediye Başkanlığı tarafından davacı kiracıya gönderilen 19.12.2012 keşide tarihli ihtarnamenin tebliğ edilip edilmediği üzerinde durularak, ihtarname tebliğ edilmemişse sözleşmenin belirsiz süreli sözleşmeye dönüştüğünün kabul edilmesi, kiralananın üstün vasfının çatılı işyeri olduğunun belirlenmesi halinde TBK.nun 347.maddesi nazara alınarak karar verilmesi gerekirken, noksan araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy