(6100 S. K. m. 201, 307)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. F. E.le davalı vekili Av. M. S. geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşüldü:
Karar: Dava, mehir senedinde yazılı ziynetlerin mevcutsa aynen değilse bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde: müvekkilinin 02.09.1992 tarihinde davalıyla evlendiğini, 23.09.1999 tarihinde boşandıklarını, evlenmeleri nedeniyle müvekkiline 1290 gram 22 ayar altının mehir senediyle bağışlandığını, davalıların bu bağışı ifa etmediklerini belirterek müvekkiline bağışlanan 1290 gr. 22 ayar bileziğin mevcutsa aynen değilse bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili ise davanın süresinde açılmadığını, belge altındaki imzaların müvekkillere ait olmadığını, bağışın gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı Mehmet Aslan 1.290 gram, altın bileziği evlenme aktinden dolayı eşim olan ihsan kızı 1975 doğumlu Ş. (A.) Ş.'e düğün hediyesi ve mehir olarak bağışladım diye 01.09.1992 tarihli mehir senedi düzenleyip imzalamış babası M. A. da kefil olarak imzalamıştır. Davacı bu mihir senedine dayalı olarak Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/617-1994-115 sayılı dosyasında 02.08.1993 tarihinde alacak davasının yargılama açmıştır. Daha sonra davacı 28.02.1994 tarihli dilekçesi ile eşi M. A.la tekrar birleştiğinden açmış olduğu mehir senedinden dolayı alacak davasından feragat ettiğini bildirmiş, dava feragat nedeniyle 28.02.1994 tarihinde reddedilmiştir. Davacının bu davadan evlilik birliğinin yürütülmesi amacıyla kocasıyla birlikte yaşamaya başlamış olması sebebiyle davasından vazgeçtiği anlaşılmaktadır. Davacının o zamanki davranışı tartışılmayacak derecede hayatın olağan akışına uygundur. Zira bir kimsenin kısa bir süre önce fiilen bozulmuş evliliğini bir taraftan düzeltmeye çalışırken diğer yandan aile birliği içinde sürtüşmeye meydan verecek biçimde ziynet alacağı davasını yürütmesi beklenemez. Bu nedenle davacının davadan vazgeçmesi ziynetlerden vazgeçtiği anlamına gelmez. Davacının amacı davasını o zaman için takip etmemeye yöneliktir. Bu feragat, hakkın özünden değil dava takip hakkından vazgeçme niteliğindedir. O nedenle ortada bir kesin hükmün varlığından söz edilemez. Mehir senedinden vazgeçildiğinin, ancak aynı kuvvetteki belgeyle kanıtlanması gerekir. Davacı Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/617 sayılı dava dosyasında dava dilekçesinde hibe edilen ziynetlerin davalılar tarafından harcandığı belirtmiş ise de görülen davanın 26.10.2010 tarihli celsesinde davalı vekilinin talebi üzerine davacı kesinlikle mehir senedinde taahhüt edilen altınların takılmadığını belirtmiş ve hazır olan davalı vekili davalının bu beyanına karşı çıkmamıştır. Açıklanan bu nedenlerle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3 üncü madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 990.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 10.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy