(2886 S. K. m. 1, 75) (5393 S. K. m. 15) (5302 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafında temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, mülkiyeti davacı Belediyeye ait 10/A nolu büfenin davalılara 09.10.2007 başlangıç tarihli 9 ay 21 gün süreli sözleşme ile kiralandığını, davalıların kira sözleşmesinin 11.maddesine aykırı olarak kiralananda esaslı tadilat ve ilaveler yaptığını, ihtar tebliğine rağmen akde aykırılığı gidermediklerini belirterek, davalıların akde aykırılık nedeniyle kiralanandan tahliyesini istemiştir. Davalı N. K. yapılan ilave ve tadilatların esaslı nitelikte olmayıp, kiralananın kullanımını daha elverişli hale getirdiğini ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kiralananın dışında kalan kısmın kullanılmasının akde aykırılık teşkil etmeyeceği, kiralananın içine yapılan tuvalet ve asma tavanın kiralanana faydalı masraf niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik Ecrimisil Ve Tahliye başlıklı 75. maddesinin 3 ve 4. fıkrasında; kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir. hükmü bulunmaktadır. Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür.
Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasa, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağını hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.
Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın kira parası adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez.
Olayımızda, geri çevirme kararı üzerine kiracının kiralanandan 2886 sayılı Yasanın 75. maddesi gereğince Manisa Valiliği tarafından karardan sonra tahliye edildiği belirtilerek, buna ilişkin 27.08.2012 tarihli tutanak gönderilmiş ise de, dava konusu büfenin 2886 sayılı Kanuna göre ihale ile kiraya verildiğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır.
Bu durumda mahkemece kiralanan taşınmazın 2886 Sayılı Yasaya göre kiraya verilip verilmediği, verildiyse tahliye şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy