MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Uyuşmazlık, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde ve aşamalardaki beyanında, kuruma ait hizmet binalarının sigortalılar tarafından kolay bulunabilmesi ve engelli, hasta ve yaşlı olan sigortalı ve hak sahiplerine kolay hizmet sunulabilmesi için zemin katta bulunan kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece davacı tarafından kullanılan servislerin ihtiyaca yetecek düzeyde olduğu, bu nedenle ihtiyaç bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.
İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.
Olayımıza gelince; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 05.05.1998 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacı kurum tarafından bildirilen ihtiyacın samimi olup olmadığı noktasındadır. Mahkemece her ne kadar davacı tarafından halen kullanılan servislerin yeterli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı tarafından zemin katta bulunan kiralananın, engelli ve yaşlı sigortalılara daha iyi hizmet sunulabilmesi amacıyla kullanılacağı belirtilmiş olduğuna göre halen kullanılan ve binanın üst katlarında olan ödeme servisinin ihtiyaca yeterli olması zemin kattaki kiralanana ihtiyacın olmadığı anlamına gelmez. Zemin katta olan kiralananın engelli ve yaşlı sigortalı ve hak sahipleri tarafından daha rahat hizmet alınmasını sağlayacağı, bu nedenle binanın bütünlüğü de göz önünde bulundurularak, ihtiyacın gerçek ve samimi olduğunun kabulü ile kiralananın tahliyesine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, .18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy