MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsili ve kiralanın tahliyesi istemiyle yapılan takibe vaki kısmi itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, takibe konu itiraz edilmeyen 2012 Mayıs ayı kirası takipten ve vadesinden önce ödendiğinden, itiraza konu muaccelliyet şartı gereğince talep edilen kiraların muacceliyet şartı gerçeklemediğinden istenemeyeceği gibi, Türk Borçlar Kanunu gereğince muacceliyet şartına ilişkin sözleşme hükmü geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında 10.04.2010 tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kira parasının her ayın 10. günü peşin ödeneceği, sözleşmenin 5. maddesinde ise her hangi bir ayın kirasının zamanında ödenmemesi halinde o yıla ait tüm kira parasının muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Davacı 15.05.2012 tarihinde yaptığı icra takibi ile Ödenmeyen 2012 Mayıs ayı kirası olan 1600 TL ile sözleşme gereğince muaccel hale gelen 11 aylık kira parasını talep etmiştir. Davalı borçlu yasal süresinde 21.05.2012 tarihinde icraya verdiği dilekçe ile 2012 Mayıs kira parasını ve bu aya ilişkin masrafları kabul ettiklerini ancak, muaccelliyet şartı gereğince talep edilen kira paralarına ve faiz oranına itiraz ettiklerini bildirmiştir. 2012 Mayıs ayı kirasının en geç 10.05.2012 tarihinde ödenmesi gerekirken 11.06.2012 tarihinde ödendiği banka hesap dökümünden anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemenin 2012 Mayıs ayı kirasının takipten ve sözleşmede kararlaştırılan ödeme tarihiden önce ödendiğinden bahisle takip eden aylara ilişkin kiraların muaccel olmadığına dair kabulü yerinde değildir.
Öte yandan mahkemenin TBK.nun 346. maddesi gereğince, kira sözleşmesindeki muacceliyet koşulunun geçersiz olduğuna dair gerekçesine gelince; Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının
gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir. Dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı yönünden TBK.nun 346.maddesinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözardı edilerek mahkemece, sözleşmedeki muacceliyet şartının geçersiz olduğuna dair kabulü de isabetsizdir. Bu durumda mahkemece yargılamaya devam edilip, davalı kiracının tüm itirazları değerlendirilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy