MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: İtirazın kaldırılması-Kiralananın tahliyesi
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı tarafından kira alacağı ve tahliye istekli olarak davalı borçlu aleyhine başlatılan icra takibine davalının vaki itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece itirazın kısmen kaldırılmasına, tahliye konusunda karar verilemesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1)Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre; davalı tarafından sözleşmedeki imzaya ve kiracılık ilişkisine itiraz edilmediğinden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2)Davalı borçlunun alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Taraflar arasında 01.01.2003 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kiranın 2.000 TL olduğu ve aylık peşin ödeneceği düzenlenmiştir. Kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünün 4.maddesinde; “yıllık kira artışı, yıllık enflasyona göre arttırılır.’’ Hükmüne yer verilmiştir. Bu artış şartı belli ve muayyen değildir. Takibe konu kira tutarının ispatı kiralayana aittir. Davacının tek yanlı kira oranı ve kira bedeli belirlemesine itibar edilemez. Davacı kiraya veren kira miktarını ispat edemediğine göre, davalının kabul ettiği 2.000 TL üzerinden uyuşmazlığın çözülmesi gerekir. Davacının dava dilekçesinde sunduğu davalı imzasını içeren belge ise; takipte dayanılmadığından ve İİK.nun 269/b maddesinde düzenlenen noterlikçe resen tanzim veya imzası tasdik edilmiş nitelikte belge olmadığından, icra mahkemesinde bu belgeye dayanılamaz. İcra mahkemesince de; imzanın borçluya ait olduğunun tespiti yönünden borçlu isticvaba davet edilemez. Mahkemece yukarıdaki ilkeler gözetilerek, davalı tarafından kabul edilen aylık 2.000 TL üzerinden uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ;Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.