MAHKEMESİ: İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 29/01/2013
NUMARASI: 2012/41-2013/36
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağından dolayı yapılan takiplere ilişkin davacı borçlunun menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece her iki dava yönünden istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, asıl ve birleşen davada davaya konu taşınmazın aylık kira bedelinin 150 TL olduğunu, bu miktar üzerinden davacının tüm kira borçlarını ödediğini belirterek her iki takip yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, davalı vekili 2006 yılı kirasının 660 TL olduğunu, 2008 yılı kirasının 800 TL olduğunu savunarak her iki davanın reddini talep etmiştir.
Taraflar arasında düzenlenen 01.11.1998 tarihli, bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesinde aylık kiranın 50 TL olarak kararlaştırıldığı, sözleşmede artış şartı bulunmadığı görülmüştür. Aylık kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davalı kiraya veren aittir. Davacı borçlu, davalı alacaklının bildirdiği kira bedelini inkar ettiğine göre bu miktar kira ödenmesi gerektiğinin davalı alacaklı tarafından kanıtlanması gerekir. Bu hususun kanıtlanması da HUMK.'nun 288. (HMK 200) maddesindeki ispat kuralına tabidir. İddia edilen yıllık kira miktarına göre tanıkla kanıtlanması da mümkün değildir. Bu durumda kiraların bankaya ilk yatırıldığı tarihten itibaren ilgili bankalardan hesap dökümünün istenmesi, celp edilen kayıtlarla kira bedelinin ispatının mümkün olmaması durumunda mahkemece davalı alacaklının delil listesinde her türlü yasal delil ibaresinin bulunmasına, bunun yemin delilini de kapsadığına göre davalı alacaklıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.