MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 23/09/2013
NUMARASI : 2010/2088-2013/1096
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Uyuşmazlık, kiralayan davacı tarafından 16.05.2009 tarihinden itibaren mahkeme tarafından hak ve nesafet gereğince tespit edilerek ödenen 5.017,60 TL aylık kira parasının 16.05.2010 tarihinden itibaren aylık 7.458,70 TL olarak tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, aylık kira parasının %2,2 yeniden değerlendirme oranı üzerinden artırılarak 16.05.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 5.127,98 TL olarak tespitine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına toplanan delillere delillerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 16.05.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davalı idare, sözleşme konusu bağımsız bölümü market olarak kullanması için davacıya kiralamıştır. Sözleşmede aylık kira parası 3.200 TL olarak belirlenmiş, sözleşmenin özel şartlar bölümü 25. maddesinde,yıllık kira artışlarının 4958 S.Y'ya göre Maliye Bakanlığınca belirlenen artış oranlarından az olmamak üzere emsal ve rayiç bedelle göre belirleneceği kararlaştırılmıştır.Bu itibarla; 502 Sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 35.maddesi uyarınca davacı kurumun sahibi olduğu taşınmazların kira artış oranlarının 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca her yıl belirlenen yeniden değerlendirme oranından az olmamak üzere rayice göre belirleneceği gerekeceğinden, mahkemece mahallinde keşif yapılarak rayiç kira bedelinin belirlenmesi,belirlenen değerin yeniden değerlendirme oranı üzerinde kalması halinde bu değer, altında kalması halinde ise ancak yeniden değerlendirme oranı göz önüne alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesi, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy