MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 01/10/2014
NUMARASI : 2014/344-2014/416
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağından dolayı başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili 17.06.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 01.01.2012 tarihli kira sözleşmesine dayanarak, 2014 yılı kira bedelinin bir ve dördüncü taksitlerinin toplam bedeli olan 7.500 TL asıl alacağın tahsili isteminde bulunmuş, davalı borçlu süresinde yaptığı itirazında borcun 550 TL sini elden kalan kısmı ise banka hesabına ödediğini, diğer taksidin 7.ayda ödeneceği için borcu olmadığını belirtmiştir.
Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.01.2012 tarihli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ödeme emri davalı borçluya 18.06.2014 tarihinde tebliğ olmuş, davalı kiracı itirazında ve yargılamadaki savunmasında takibe konu kiranın 550 TL lik kısmını elden davacıya verdiğini bunun dışındaki kira miktarını ise hesaba yatırdığını bildirmişse de; davalı kiracının banka vasıtasıyla icra dosyası hesabına 25/06/2014 tarihinde 3.905,63 TL, 27.06.2014 tarihinde ise 3.750 TL ödediği, böylece davalı kiracı tarafından otuz günlük ödeme süresi içerisinde toplam 7.655,63 TL ödeme yaptığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ödeme süresinde kira alacağını karşılar biçimde ödeme yapıldığına göre davalı kiracının temerrüde düştüğünden söz edilemez. Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Öte yandan itirazın kaldırılması istemi yönünden dava tarihi itibariyle bakiye alacak tespit edilerek tespit edilen alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.
Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy