MAHKEMESİ : Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 29/01/2014
NUMARASI : 2013/1068-2014/130
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiralananın süresinden önce tahliye edilmesi nedeniyle mahrum kalınan kira tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 01.04.1997 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu, davalının kiralananı herhangi bir bildirimde bulunmadan 12.10.2009 tarihinde tahliye ettiğini, haklı bir neden olmadan boşaltılan işyerinin tahliye tarihinden yeniden kiralandığı 01.03.2010 tarihine kadar olan süreçteki kira bedellerinden davalının sorumlu olduğunu belirterek 8280 TL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise; sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini, ayrıca taşınmazın tahliyeden hemen sonra kiraya verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Yapılan yargılama sonunda mahkemece kiralananın 12.10.2009 tarihinde tahliye edildiğinin kabulü ile tahliye tarihinden sonraki 4 ay 18 günlük yoksun kalınan kira parası 8280 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında 01.04.1997 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi bulunmaktadır. Sözleşmeye konu taşınmaz davalıya işyeri olarak kiraya verilmiştir. Sözleşmeye bağlılık (ahde vefa) ilkesi gereği taraflar sözleşme koşullarına uygun davranmak durumundadırlar. Haklı neden olmadıkça kiracı, sözleşme süresi ile bağlı olup sözleşmenin süresinden önce ve haksız olarak feshi durumunda kiralayanın budan kaynaklanan zararını gidermekle yükümlüdür. Somut olayda davalı kiralananı süresinden önce tahliye ederek anahtarı 12.10.2009 tarihinde davacıya teslim etmiştir. Davalının 12.10.2009 tarihine kadar tahakkuk eden kira borçlarından sorumlu olduğunda kuşku yoktur. Öte yandan kural olarak davalı erken tahliye nedeniyle dönem sonuna kadar, daha önce kiralananın yeniden kiraya verilmesi durumunda yeniden kiraya verilme tarihine kadar kira borcundan sorumludur. Sözleşmenin 8. maddesi ile Yeniden kiraya verilinceye kadar davalı kiracının kiradan sorumlu olacağına dair yapılan düzenleme bu kuralın tekrarı niteliğindedir. Ancak davacı kiraya verenin( B.K. 112 ve 52.) maddeleri uyarınca kiracının zararının artmasına neden olmaması gerekir. Diğer bir deyişle kiralananın biran önce kiraya verilmesi için çaba göstermesi gerekir. Bu durumda Anahtar teslim tarihinden
sonraki süreçte davalının sorumluluğu taşınmazın olağan şartlarda yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar olan süre ile sınırlıdır. O halde T.BK 112-52 (B.K.nun 112 ve 52) maddesine aykırı olarak düzenlenen sözleşme hükmü davalı aleyhine sonuç doğurmaz. Bu durumda davacının erken tahliye tazminatına yönelik istemi hakkında davalının taşınmazın 01.03.2010 tarihinden önce kiraya verildiği savunmasına ispat imkanı da tanınarak, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde konunun üzerinde durulup, uzman bilirkişi vasıtasıyla yapılacak keşif sonucu makul kiraya verme süresi belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte yer alan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy