MAHKEMESİ: İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 22/10/2013
NUMARASI: 2010/1287-2013/881
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davaya konu taşınmazın kira bedelinin 01.01.2010 tarihinden itibaren davacıların payına karşılık olarak aylık brüt 1900 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar vekili, müvekkillerinin taşınmazdaki paylarının % 34,475 olduğunu, müvekkillerinin payına karşılık 01.01.2010 tarihinden başlayan yeni dönem kira bedelinin aylık brüt 2808 TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili, 2009 yılında davacıların talebi üzerine kira bedelinin tüm taşınmaz için 4000 TL olarak tarafların serbest iradeleri ile belirlendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 01.01.2010 tarihinden geçerli olmak üzere ve davacıların payına karşılık olarak brüt 1.900 TL olarak tespitine karar verilmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekilinin, temyiz itirazlarına gelince;
Dosya arasında bulunan tapu kaydına göre, davacılardan M.. K..’nin 7245/497646 ve 21735/497646 oranında 2 payı olduğunu görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda M.. K..’nin 7245/497646 oranında hissesi olduğu gözetilerek rapor verilmiş 21735/497646 oranında 2’nci bir payı olduğu göz ardı edilmiştir. Bu durumda M.. K..’nin tüm payları dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken hatalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.