MAHKEMESİ: İstanbul 9. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 27/02/2014
NUMARASI: 2012/561-2014/95
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davaya konu taşınmazın kira bedelinin 01.01.2012 tarihinden itibaren davacıların payına karşılık olarak aylık brüt 1900 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar vekili, müvekkillerinin taşınmazdaki paylarının % 37,435 olduğunu, müvekkillerinin payına karşılık 01.01.2012 tarihinden başlayan yeni dönem kira bedelinin aylık brüt 2800 TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili, 01.01.2010 yılından itibaren kira bedelinin mahkeme kararı ile belirlendiğini, üç yıl geçmeden kira bedelinin tespiti davası açılamayacağı belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 01.01.2012 tarihinden geçerli olmak üzere ve davacıların payı %34,938’e karşılık olarak brüt 1.851,11 TL olarak tespitine karar verilmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalılar vekilinin tespit edilen kira bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Davacı vekili dava dilekçesinde davacıların payının %37,435 olduğunu, 26.02.2014 tarihli dilekçesinde ise davacılardan M.. B..’in payı yönünden davadan feragat ettiğini, M.. B..’in de payı dahil davacıların toplam payının % 34,525 olduğunu belirtmiştir. Dosya arasında bulunan tapu kaydına göre de; davacılardan M.. B..’in payı çıkarıldığında davacıların toplam payının %34,938 olmadığı görülmektedir. Bu durumda davacıların payları toplamı dikkate alınarak kira bedelinin hesaplanması gerekirken davacıların payının yanlış hesaplanması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.