MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Kira bedelinin tespiti-Sözleşmenin iptali
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tesbiti ve kira sözleşmesinin iptaline dair asıl ve karşı davaya ilişkin karar, davalı- karşı davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Asıl dava kira bedelinin tesbiti, karşı dava kira sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kabulüne,karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı- karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı- karşı davacı vekilinin karşı davaya ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-) Davalı- karşı davacının asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Asıl dava kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Davacı yıllık 1710.76 TL olan kira parasının yıllık 1815,20 TL olarak tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece yıllık kiranın 1815,20 TL TL olarak tespitine karar verilmiştir.
Kira parasının tespiti davasının 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında açıklanan nitelikleri itibariyle tespit edilen kira parasının yıllık miktarı esas alınarak kesinlik sınırının belirlenmesi gerekmektedir. Davada kabul edilen miktar 104,44 TL olup(1815;20 -1710;76) 1.820,00.-TL'den azdır. Temyiz konusu alacak hüküm tarihinde 1820 TL'nin altında bulunduğundan hükmün kesin olması nedeniyle davalı- karşı davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle karşı davaya ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca karşı davaya ilişkin hükmün ONANMASINA, yukarıda 2. bentte yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 21.07.2004 tarih, 5219 sayılı kanunla değişik 427.maddesi ve 5236 sayılı kanunun 19.maddesi ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa eklenen Ek madde 4 uyarınca yeniden değerleme oranına göre ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 02.03.2005 tarih ve 9-82 esas ve 126 karar sayılı ilamı
uyarınca temyiz konusu alacak hüküm tarihinde 1820 TL. 'nin altında bulunduğundan hükmün kesin olması nedeniyle davalı- karşı davacının asıl davaya ilişkin temyiz isteminin REDDİNE, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına 24/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.