MAHKEMESİ: Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 06/12/2013
NUMARASI: 2010/540-2013/490
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı ve davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı şirket vekili Av. A.. A.. ve davacı vekili Av. M.. Ö.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, menfi tespit ve İİK'nun 72/5 maddesi gereğince %40 tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının Antalya 8. İcra Müdürlüğünün 2010/12900 esas sayılı takip dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının %40 tazminat talebinin koşulları oluşmadığından reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı Vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin tazminat(İİK'nun 72/5 maddesi gereğince), yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:
Davacı vekili, dava dilekçesinde,davalı ile ile dava dışı Tribün İnş Ltd Şti arasında düzenlenen iskele kira sözleşmesinin devamındaki iskele malzemelerinin eksiksiz tesliminin teminatı olarak sözleşmenin 10.maddesinde teminat olarak belirlenen 655.000 TL'nin sözleşmenin alt kısmında yazılı olan 650.000 TL 'lik teminat senedi kısmının davalı tarafça kesilerek icra takibine konu edildiğini, kira sözleşmesine konu edilen iskele malzemelerin davalı tarafa eksiksiz olarak teslim edildiğini, böylece teminat senedinin konusuz kaldığını, davalının kötüniyetli olarak teminat senedini takip konusu yaptığı Antalya 8. İcra Müdürlüğünün 2010/12900 esas sayılı takip dosyası nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine ve % 40 tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, cevap dilekçesinde özetle,kira sözleşmesi dava dışı Tribün İnş Ltd Şti arasında imzalanmış ise de ana yüklenici Okyanus AŞ.'nin de ödemelerden sorumlu olduğunu,davacı yanında Okyanus AŞ. hakkında da 655.000 TL'lik senet imzalanmasına rağmen davalı şirketin 137.475 TL kira alacağının ödenmemesi üzerine senedin icra takibine konulduğunu, davacının da davalı alacağından sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuş,mahkemece,dava konusu 655.000 TL'lik senedin kira sözleşmesine konu iskele malzemelerinin eksiksiz tesliminin sağlanması için teminat senedi olduğu,iskelele malzemelerinin de teslim edildiği ve 24.2.2009 tarihli belge ile de bir kısım malzeme yönünden mahsuplaşıldığı gerekçesiyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine,davalının takibinde haksız ve kötüniyetli olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
İcra ve İflas Kanunu' nun 72.maddesinin 1. fıkrası gereğince, borçlu icra takibinden önce yada takip sırasında borçlu olmadığının ispatı için menfi tespit davası açabilir.Aynı yasanın 72.maddesinin 5.fıkrasında "...borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötüniyetli olduğu anlaşılırsa, talebi üzerine borçlunun dava sebebiyle uğradığı zararın da alacaklıdan tahsiline karar verilir. Takdir edilecek zarar, haksızlığı anlaşılan takip konusu alacağın %40 ından aşağı olamaz."
Menfi tespit davası, borçlu lehine sonuçlandığına göre davacı borçlu İİK'nun 72/5 maddesi gereğince tazminat talebinde bulunabilir. Mahkemece, her ne kadar davalı alacaklının haksız ve kötüniyetli olduğu kanıtlanamadı gerekçesiyle davacının tazminat talebi reddedilmiş ise de, mahkemece davacının borçlu olmadığının tespitine karar verildiğine göre alacaklı icra takibi yapmakta haksızdır.
Ayrıca, davalı alacaklı kiralanan iskele malzemelerinin eksiksiz iadesine teminat olarak verildiği açıkça iskele kira sözleşmesinde yazılı olan sözleşme ekindeki senedi icra takibine konu etmiş olup, kiralanan malzemelerin davalıya teslim edildiği, eksik kalan kısım ile ilgili olarak da 24.2.2009 tarihli belge ile mahsuplaşma yapıldığı davalı alacaklının da kabulünde olduğuna göre, davalı alacaklının teminat senedini takip konusu yapmakta kötüniyetli olduğunun kabulü gerekir.
Bu nedenle,mahkemece davacı borçlu lehine İİK'nun 72/5 maddesi gereğince tazminat verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir.Ayrıca, davacı vekili tarafından dava dilekçesinde takibe konu toplam alacak miktarı 197.237,08 TL olmasına rağmen,harca esas değer olarak 137.455 TL gösterilip bu miktar üzerinden başvuru harcı yatırılmış ise de daha sonra mahkemenin takip konusu alacağın tümü olan 197.237,08 TL üzerinden harç yatırılması gerektiğine ilişkin kararı üzerine bakiye 59.762,08 TL'lik kısma ilişkin olarak 9.12.2010 tarihli makbuz ile 887,50 TL başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda Mahkemece, eksik harç tamamlatılarak dava değeri 197.237,08 TL'ye yükseltilmiş olduğuna göre bu miktar üzerinden davacı lehine vekalet ücreti verilmesi gerekirken davacı lehine eksik vekalet ücreti verilmesi hatalıdır.
Öte yandan,davacı tarafca 9.12.2010 tarihli makbuz ile mahkeme veznesine yatırılan 887,50 TL harç bedelinin hükmün yargılama giderlerine ilişkin kısmında davacının yaptığı yargılama giderleri arasında gösterilmeyerek davalıdan tahsiline karar verilen yargılama giderlerinin eksik hesaplanması da doğru değildir.
Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün tazminatı(İİK'nun 72/5 maddesi gereğince), vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hasren BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.