MAHKEMESİ: Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 15/04/2014
NUMARASI: 2014/262-2014/562
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibinin itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 5.1.2012 başlangıç tarihli ve 4 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalının kira bedellerini ödemediğinden bahisle 10.12.2013 tarihinde Ankara 32. İcra Müdürlüğü'nün 2013/17835 sayılı dosyasında takip yaptığını, ödeme emrinin tebliğine rağmen yasal sürede itiraz etmediği gibi ödemede de bulunmadığını belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.
Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 5.1.2012 başlangıç tarihli ve 4 yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 2013 yılı Kasım ve Aralık ayı kira bedeli 4.600 TL’nin tahsili için Ankara 32. İcra Müdürlüğü'nün 2013/17835 Esas sayılı dosyasında tahliye istemli icra takibine başlamıştır. Ne var ki davalı adına çıkarılan Örnek 13 ödeme emrinde itiraz ve ödeme süresi verilmemiştir. Ödeme emrinde İcra İflas Kanunu’nun 269/1 maddesinin göndermesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 315/2. maddesinde belirtildiği gibi konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz günlük ödeme süresi verilmesi gerekir. Otuz günlük ödeme süresi verilmeyen ödeme emrine dayalı olarak açılan davada temerrüt koşullarının gerçekleşmediği göz önünde bulundurularak tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.