MAHKEMESİ : Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 11/02/2014
NUMARASI : 2013/544-2014/209
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiracı tarafından açılan kira bedelinin tesbiti istemine ilişkindir:mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin davalı okula ait kantini işlettiğini,taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 6 maddesinde artış şartına göre Devlet İstatistik Ensütüsünün açıkladığı üfe oranında artırılacağının kakarlaştırıldığını, 03.05.2012 tarihinde yayınlanan bir önceki yıl üfe oranını %7.65 TL olduğunu, bu artışa göre aylık kiranın 785.85 TL tuttuğunu, ancak okul aile birliği yönetmeliğinin 09.02.2012 tarihinde yürürlülükten kaldırıldığından bahisle aylık kiranın %230 artırılarak 2.400 TL'ye çıkarıldığını, üfe oranının %10 geçmemiş iken %230 olarak artırılmanın doğru olmadığını sözleşmeyi itirazı kayıtlı olarak imzaladığını belirterek aylık 730 TL olarak ödenen kiranın 1.000 TL olarak tesbit edilmesini istemiştir. Davalı vekili ise davalının 1991 yılından beri kiracı olduğunu, taşınmaz kirasının 13.05.2012 tarihinden itibaren aylık 2.400 TL olarak belirlendiğini, kira sözleşmesinin 13.05.2013 tarihinde sona erdiğini, halen sözleşmeye bağlı olmadan kiralananı işlettiğini, belirlenen kiranın fahiş olmadığını, davacı talebinin kabul edilebilir bir düzeyde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Taraflar arasında düzenlenen 16.09.1993 başlangıç tarihli ve 11.05.2012 yenileme tarihli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. En son yenilenen sözleşmede aylık kira 2.400 TL olarak belirlenmiş ve bu kira sözleşmesi kiracı tarafından itirazı kayıtlı olarak imzalanmıştır.Davalı kiraya veren komisyonca kiralananın aylık kirasının 2.400 TL tesbit ettikten sonra bu karar davacı kiracıya 27.04.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı kiracı davalı kuruma verdiği 7.5.2012 tarihli dilekçesi ile kira bedelini kabul ettiğini ve işletmeciliğe devam ettiğini bildirmiştir. Bunun üzerine 11.05.2011 tarihli ve aylık 2.400 TL kira bedeli üzerinden sözleşme taraflarca imzalanmıştır. Yani davalı kiraya veren tarafından belirlenen aylık kira bedeli davacı tarafından kabul edilmiştir.Yargıtay 18.11.1964 tarih ve 2/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre kiracının da tesbit davası açabileceği kabul edilmiştir. Kiracının kira bedelini indirilerek tesbit isteyebilmesi için, ilk kira dönemini izleyen ve davaya konu yapılan
dönemde kira bedelinin düşüş göstermesine olağan raiç dışında neden olan kiralananın yüzölçümünde veya diger niteliklerindeki değişmelerden, paranın satın alma gücündeki değişikliğin memur maaşlarındaki katsayı ve işci ücretlerindeki asgari ücret değişikliklerinin, kendi lehine olarak kira parasına etki yaptığını belirTmesi gerekir. Öte yandan kiracının iddia ettiği gibi gerçekten kira parasının yüksek olduğunu savunduğu kiralananda iş görmesini zorunlu kılan bir nedende kalmamış demektir. Zira sözleşmedeki kira parası kendisine ağır geliyorsa sözleşmenin sonunda kiralanan yeri tahliye ile daha düşük bedelle bir başka yeri kiralamasına bir engel yoktur. Kaldı ki iradeleri ile kararlaştırılan kira parasından daha az miktarda aylık kira bedeli ödenmesinin istemesi dürüstlük kuralı ile bağdaşmaz. Kira bedelinin tenzili koşulları bulunmadığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy