MAHKEMESİ : Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 29/05/2013
NUMARASI : 2012/607-2013/397
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, bir kısım kira alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı kiracının, kira döneminin sonunu beklemeden 20.07. 2010 tarihinde kiralananı boşalttığını, sözleşmenin özel şartlar 4. maddesindeki muacceliyet hükmü gereği söz konusu yer tahliye edilmiş olsa dahi, dönem sonuna kadar kira parasından sorumlu olması gerektiğini, 2010 yılı Ekim, Kasım, Aralık, 2011 yılı Ocak, Şubat, Mart ayları kira paralarının muaccel hale geldiğini, davacının kiraya konu yeri bu dönem sonuna kadar kiraya veremediğini, belirterek 2010 yılı onuncu ay ile 2011 yılı üçüncü ay arası aylık 800 TL den 4.800 TL kira parasının tahsilini istemiştir. Davalı kiracı davaya cevap vermemiştir.
Davada dayanılan ve hükme esas alınan 20.04.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası 800 TL olarak belirlenmiş, sözleşmenin özel şartlar 4. maddesinde aynı dönem içerisinde kira bedelinin iki ay ödenmemesi halinde, ödenmeyen aydan, dönem kirasının sonuna kadar olan kira bedellerinin muacceliyet kespedeceği kararlaştırılmıştır. Davacı taraf dava dilekçesinde kiralananın 20.07.2010 tarihinde tahliye edildiğini bildirmiştir. Davalı kiracının, kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumlu olacaktır. Bununla birlikte Borçlar Kanunun 96. (TBK 112.) maddesi göndermesi ile aynı kanunun 44. (TBK 52.)maddesi uyarınca, davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Aksi takdirde hakim tarafından tenkise tabi tutulur. Yapılan keşif sonrasında düzenlenen 26.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın aynı koşullarla yeniden iki aylık sürede kiraya verilebileceği belirtilmiştir.
Davalı kiracının tahliye tarihi olan 2010 yılı Temmuz ayından sonraki Eylül ayına kadar olan kira bedellerini icra dosyasına yatırdığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken tahliye edilmiş olduğu anlaşılan taşınmazda muacceliyet hükmü gereği dönem sonuna kadar davalı kiracının sorumlu tutulması doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy