MAHKEMESİ : Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 06/05/2014
NUMARASI : 2013/475-2014/452
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında 01.07.2005 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi ile iki dükkanın davalıya kiralandığı ve davalı tarafından yapılacak imalat bedellerinin kira parasından mahsup edileceği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Davacı alacaklı davalı aleyhine başlattığı icra takibi ile 2005 dönemi kira parasının aylık 250 TL den toplam 500 TL olduğunu 2005 yılı ilk altı ayı ,2006 ve 2007 dönemleri için ödenmesi gereken toplam 15.000 TL kira parasının davalının yaptığı masrafa sayıldığını 2008 yılı için aylık brüt 550 TL den 6.600 TL, 2009 yılı için aylık brüt 600 TL den 7.200 TL, 2010 yılı için aylık brüt 650 TL den 7.800 TL, 2011 yılı için aylık brüt 700 TL den 8.400 TL , 2012 yılı için aylık brüt 750 TL den 9.000 TL, 2013 yılı Ocak ayı ila Nisan ayı arası için aylık 800 TL den 3.200 TL kira alacağının tahsilini talep etmiştir.Davalı dükkanların aylık 100 TL den toplam 200 TL.e kiraladığını, 2011 ve 2012 dönemi için aylık 300 TL den 24 aylık 7.200 TL kira bedelinin elden ödendiğini, 2013 yılı için ise aylık toplam 550 TL den altı aylık kira parasının ise banka aracılığıyla ödendiğini savunmuştur.
Davacı vekili 2013 yılı için toplam 3.200 TL ödeme yapıldığını kabul ederek dava açmıştır.6100 sayılı HMK nın 190. maddesine göre ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.Taraflar arasında bulunan kira sözleşmesi sözlü olup kira miktarını ispat yükü davacıya, kira bedellerinin ödendiğini ispat yükü ise davalıya aittir.Davacı iddiasını yazılı delille kanıtlayamamış davalıya teklif ettiği yeminde ise davalı 2005 yılında her bir dükkanı aylık 100 TL den olmak üzere toplam 200 TLye kiraladığına dair yemin etmiştir.Bu durumda mahkemece 01.07.2005 dönemi kira parasının iki dükkan için toplam 200 TL olarak kabul edilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.Ancak davacı 01.07.2005 dönemini takip eden yıllarda artış şartı bulunduğunu da ispat edememiştir.Mahkemece hükme esas alınan 21.12.2013 tarihli bilirkişi raporu ile artırım şartı uygulanarak 2009 dönemi kira parası aylık brüt 138 TL, 2010 dönemi kira parası aylık brüt 174 TL olarak hesaplanmışsa da mahkemece davalı savunması esas alınarak taraflar arasında kabul edilen mahsuplaşma dönemi dışında kalan 2009 ve 2010 dönemi kira parasının aylık 100 TL den toplam 200 TL olarak kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulması doğru değildir.
Kabule göre de davacı dava dilekçesinde %20 icra inkar tazminatı talep ettiği halde talep aşılarak %40 icra inkar tazminatına karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy