MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 19/02/2014
NUMARASI : 2014/26-2014/50
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi amacıyla yapılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davalı borçlunun sözleşmenin muvazaalı olduğuna ilişkin olarak icra takibine karşı bulunduğu itirazlarını haklı bularak davanın reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı alacaklı tarafından Karşıyaka 2. İcra Müdürlüğünün 2013/207 E. sayılı takip dosyası ile 09.01.2012 tarihinde yapılan icra takibi ile 01.05.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesine istinaden 2012 yılı Mayıs ayında 2013 yılı Ocak ayına kadar 9 aylık kira bedelinin ödenmediğinden bahisle 3.600,00 TL kira alacağının ve 219,24 TL işlemiş faizinin tahsili için icra takibinde bulunmuş, davalı vekili 11.01.2013 tarihinde tebliğ edilen ödeme emrine 17/01/2013 tarihinde yasal süresi içesinde özetle söz konusu kira sözleşmesinin davacı alacaklının kredi başvurusunda, gelir göstermek için imzalandığını, daha önce de müvekkilinin babası ile daha düşük bedelli sözleşme imzalandığını, iki sözleşme yapılmasının muvazaanın göstergesi olduğunu, sözleşmeye konu taşınmazın müvekkilinin müteahhit olan babasının bedelsiz olarak inşaat malzemelerini koyduğu yer olduğunu belirterek borca itiraz etmiştir. Davacı itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davalı borçlunun sözleşmenin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğu iddiasının haklı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmiştir.
İcra takibi, taraflar arasında imzalanan 01.05.2012 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesine dayanmaktadır. Davalı takibe esas kira sözleşmesindeki imzasını inkar etmemiş, kira sözleşmesi gereğince kira bedeli istenemeyeceğini iddia etmiştir. Bu durumda davalı kira bedelinin ödendiğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini İİK.'nun 269/c maddesindeki belgelerle ispat etmesi gerekir. Davalı tarafından kira sözleşmesinin muvazaalı olduğuna dair bir takım belgeler sunulmuş ise de, söz konusu belgeler davacı alacaklının takibe konu kira sözleşmesi gereğince kira parası isteyemeyeceğine yahut kira sözleşmesinin muvazaalı olduğuna dair davacı alacaklının kabulünü içermemektedir. Bu nedenle sunulan belgelerin İİK.'nun 269/c maddesi kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Davalı borçlu sözleşmeye istinaden kira parası istenemeyeceğini, İİK.'nun 269/c maddesinde belirtilen makbuz ve belgelerle kanıtlayamadığına göre, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi gerekirken, mahkemece icra yargılamasında dair olan yetkisi aşılarak, davalı borçlunun dosyaya sunduğu İİK.'nun 269/c maddesi kapsamında bulunmayan bir takım belgeler değerlendirilerek, sözleşmenin muvazaalı olduğu iddiası haklı görülerek davanın reddine karar vermesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 17/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy