MAHKEMESİ : Trabzon İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 06/05/2014
NUMARASI : 2014/7-2014/235
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılardan S.. K.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular F.. K.. ve S.. K.. hakkında, kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlulardan F.. K..’ın itiraz etmesi üzerine davacı alacaklılar icra mahkemesine başvurarak, borçlulardan F.. K..’ın itirazının kaldırılmasına ve icra inkar tazminatına, her iki borçlunun da kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, borçlulardan F.. K..’ın itirazının kaldırılmasına ve icra inkar tazminatına, davalıların kiralanandan tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davalı S.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı alacaklı tarafından icra takibinde dayanılan kira sözleşmesi 01/03/2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl sürelidir. Sözleşme kiracı olarak F.Kaan Kulan tarafından imzalanmış olup takip borçlusu S.. K.. yazılı kira sözleşmesinin tarafları arasında bulunmamaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde yazılı kira sözleşmesi ile kiracı olan davalı F.. K..’ın kiralananı diğer davalı S.. K..’a devrettiğini, yapılan alışveriş neticesinde bu yeri borçlu S.. K..’ın işlettiğinin anlaşıldığını belirterek her iki borçlunun da kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı borçlu S.. K.. her ne kadar yapılan icra takibine itiraz etmemiş ise de savunmasında kendisinin takibe konu kira sözleşmesinin tarafı olmadığını, davaya konu yeri kendisinin işletmediğini diğer davalıdan devralmadığını diğer davalının kira borcu olduğu için anlaşma sağlanamadığını savunmuştur. Davacı alacaklılar tarafından başlatılan icra takibinde yazılı kira akdine dayanılmış olup davalılardan S.. K.. bu kira sözleşmesinin tarafı olmadığına göre hakkında tahliye kararı verilemez. Mahkemece davalı S.. K..ın da kiralanandan tahliyesine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy