(6100 S. K. m. 307)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar Dairemizin 02.06.2014 gün ve 5235-7155 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, mesken ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Davacı 27.05.2013 tarihli dava dilekçesi ile davalının 01.05.2010 tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, müvekkilinin taşınmazı 16.11.2012 tarihinde satın aldığını ve 17.01.2013 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile sözleşme sonunda ihtiyaç nedeniyle tahliye edilmesinin davalıdan istendiğini, davalının sözleşme sonunda kiralananı tahliye etmediğini, müvekkilinin İtalya'nın Milano kentinde oturmakta iken Türkiye'ye kesin dönüş yaptığını, bu nedenle kiralanana mesken olarak ihtiyacı olduğunu belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde, kiralananı 30.06.2013 tarihinde tahliye ettiğini, davacıya da Eyüp Noterliği aracılığıyla tahliye ettiğini ve anahtarları site yönetimine teslim ettiğini bildirdiğini, davanın konusuz kaldığını belirtmiştir. Davacı vekili; taşınmaz fiilen boşaltılmış ise de, kiralananın ve anahtarının müvekkiline teslim edilmediğinden kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davalı tarafından keşide edilen Eyüp 11. Noterliğinin 04.07.2013 tarihli ihtarı da nazara alındığında, dava konusu taşınmazın 30.06.2013 tarihinde tahliye edildiği anlaşılmakla dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davalının dava açılmasına sebebiyet verdiğinden vekalet ücretinden ve yargılama giderinden sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyizi üzerine, yukarıda esas ve karar numarası belirtilen dairemizin kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
Taraflar arasında 01.05.2010 Tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davanın da 27.05.2013 tarihinde yasal süresinde açıldığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık, dava açıldıktan sonra davalı kiracının Eyüp 11. Noterliğinin 04.07.2013 tarihli ihtarı ile kiralananın 30.06.2013 tarihinde tahliye edildiği ve daire anahtarının da site yönetimine bırakıldığına ilişkin bildirimde bulunmasının, kiralananın hukuken tahliye edilmesi sonucunu doğurup doğurmadığına ilişkidir. Davalı vekili cevap dilekçesi ile kiralananın 30.06.2013 tarihinde tahliye edildiğini ve kiralananın anahtarının site yönetimine bırakıldığını, bu nedenle davanın konusuz kaldığını iddia etmiş ise de davacı 13.09.2013 tarihli celse de davalının kiralananı fiilen terk ettiğini, ancak usule uygun tahliye gerçeklemediğinden kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Ayrıca temyiz dilekçesinde de kiralananın anahtarının teslim edilmemesi nedeniyle halen davalının işgalinde olduğunu belirtmiştir. Davalı kiracı tarafından da taşınmazın davacı tarafından bir şekilde teslim alınarak kullanıldığı kanıtlanamamıştır. Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir; anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiralayanın bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır. Kiralayanın anahtarı teslim almaktan kaçınması durumunda kiracının mahkemeye müracaatla tevdi mahalli tayini, icra dosyasına ya da notere anahtarın teslimi suretiyle anahtar teslim yükümlülüğünü yerine getirmiş olması gerekir.
Somut olayda, davacı, kiralanan fiilen boşaltılmış olsa da, anahtarın usulen teslim edilmediğini ve bu nedenle davalı kiracının kullanımında olduğunun kabulü gerektiğini belirterek, ihtiyaç nedeniyle açılan tahliye davasında tahliyeye karar verilmesini talep ettiğine, davalı tarafından da kiralanın tahliye edilerek kiralananın usulüne uygun teslim ediliği kanıtlayamadığına ve davalının cevap dilekçesinin de HMK'nun 307 maddesi gereğince davanın kabulü mahiyetinde olmamasına göre, mahkemece yargılamaya devam edilerek davacının ihtiyaç iddiasına ilişkin delilleri toplanarak, ihtiyacın samimi ve zorunlu olup olmadığı değerlendirilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, kiralanan tahliye edildiğinden ve bu nedenle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin doğru olmadığı bu defa ki incelemeden anlaşılmakla davacının karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.06.2014 tarih ve 2014/5235 E. 2014/7155 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkemenin 12.12.2013 tarih, 2013/319 E.-2013/721 K. sayılı kararının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan karar düzeltme ile temyiz harcının karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy