MAHKEMESİ: Karaman İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 06/05/2014
NUMARASI: 2014/75-2014/114
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira borcunun tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı alacaklı tarafından 10/02/2014 tarihinde başlatılan tahliye istekli icra takibi ile 300.-TL kira alacağının davalıdan tahsili talep edilmiştir. Davalı süresinde borcu bulunmadığına dair takibe itiraz etmiş, davacı icra mahkemesine başvurarak haksız itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kısa kararda, davanın kabulüne; gerekçeli kararda ise, davanın kabulüne,Karaman 4. İcra Müdürlüğünün 2014/616 Esas sayılı dosyasında borçlu davalı tarafça yapılan itirazın kaldırılmasına, dosya borcundan 258,50 TL düşürülerek takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş, daha sonra tavzih talebi kabul edilerek davalının davaya konu taşınmazdan tahliyesine, bu hususun ilama eklenmesine karar verilmiştir.
Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır. Ayrıca hükmü değiştirir şekilde tavzih yolu ile karar verilmesi de doğru değildir.
HMK'nun 298/2.maddesi ve 10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.