MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: İtirazın kaldırılması ve tahliye
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, 02/04/2015 tarihinde davalı aleyhine başlatmış olduğu haciz ve tahliye istekli icra takibi ile 2014 eylül ayı ile 2015 yılı mart ayı dahil ödenmeyen 2.706,00 TL kira farkının tahsilini talep etmiş, takipte 01/11/2008 başlangıç tarihli 15 yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanmıştır. Ödeme emrinin, 15/04/2015 tarihinde davalı borçluya tebliğ edilmesinden sonra davalı süresinde 20/04/2015 tarihinde icra dairesine verdiği dilekçede kira farkı alacağını kabul etmediklerini, tüm kiraları ödediklerini belirterek itiraz etmiştir. Mahkemece; kira sözleşmesinin hususi şartlar 5. Maddesinde kira artışının ancak kontrat süresi sonunda uygulanacağına yer verildiği, buna göre 01/11/2008 kira başlangıcından itibaren 15 yıl olarak kararlaştırılan kira sözleşmesi sonuna gelinmediğinden takip tarihi itibariyle kira artışının söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasında imzalanan 01.11.2008 başlangıç tarihli, 15 yıl süreli yazılı kira sözleşmesinin hususi şartlar 5. Maddesinde “Kiracı kontrat bitiminde kira bedelini TEFE+TÜFE+%5 oranında artırmayı şimdiden kabul ve taahhüt eder.” Şeklinde artış şartı kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan kira sözleşmesine dayanılarak 02/04/2015 tarihinde başlatılan icra takibinde 2014 yılı eylül, ekim , kasım, aralık ayları için aylık 324 TL den 2015 yılı ocak, şubat, mart ayları kira farkı aylık 470 TL üzerinden tahsili istenmiştir. Davalı icra takibine yaptığı itirazında istenilen kira farkına itiraz etmiş yargılama sırasında açıkça her yıl kira bedelinin artışlı olarak ödendiğini, kira farkı konusunda anlaşmaya varamadıklarını kabul etmiştir. Kesinleşen bu durum karşısında kira sözleşmesinin hususi şartlar 5. maddesindeki artırımın 15 yılın bitiminden sonra yapılacağının söylenmesi kira sözleşmesinin özel hükümlerine ve tarafların kabullerine aykırı düştüğünden uyuşmazlığın esası incelenerek buna göre çözülmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve ...nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy