MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 20/01/2015
NUMARASI : 2014/258-2015/26
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı,davalılar ve feri müdahil tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlığın genel mahkemelerde çözülmesi gerektiğinden bahisle, davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı,davalılar ve feri müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı alacaklı, 05/02/2014 tarihinde başlatmış olduğu haciz ve tahliye istekli icra takibi ile ödenmediği iddia olunan Ocak 2014 ayı kira parasından bakiye 300 TL ile Şubat 2014 ayı kira parası 6.000 TL olmak üzere toplam 6.300 TL'nin kiracı ve kefil olan davalılardan tahsilini talep etmiştir. Ödeme emrinin 13/02/2014 tarihinde borçlulara tebliğ edilmesinden sonra, yasal sürede takibe her iki borçlu tarafından 19/02/2014 tarihli dilekçelerle itiraz edilmiş, vaki itirazlarında, kira akdi ve belge muhteviyatlarına, taşınmaz tahliye edilmiş olduğundan ve kira akdi son bulduğundan borca itiraz ettiklerini bildirmişler, yargılamadaki savunmalarında da itirazlarını tekrar ederek, kiracının davaya katılan C.. G.. olduğunu ileri sürmüşlerdir.
Takibe ve davaya dayanak yapılan yazılı kira sözleşmesi 01/04/2013 başlangıç tarihli, iki yıl süreli olup kiralayan davacı ile davalı kiracı Y.. Ç.. arasında düzenlenmiştir. Davalı kiracının, icraya yaptığı itirazında yazılı kira sözleşmesindeki imzasını inkar etmemesi sebebiyle taraflar arasındaki kira ilişkisinin varlığı kesinleşmiştir. 3.kişinin davaya katılarak kendisinin kiracı olduğu savunması sonucu etkili değildir.Davacının İİK.nın 269/b maddesi gereğince, yazılı kira sözleşmesine dayalı olarak İcra Mahkemesinden itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesinin istenmesinde herhangi bir usulsüzlük yoktur. Mahkemece kira sözleşmesi dikkate alınarak taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için işin esasının incelenerek, neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar ve feri müdahil vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy