MAHKEMESİ : Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 04/02/2015
NUMARASI : 2014/930-2015/154
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak davanın niteliği itibari ile duruşmaya tabli olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, bürüt 125.000 TL olarak ödenen aylık kiranın 01.04.2014 tarihinden itibaren aylık 200.000 TL olarak tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira bedelinin brüt 136.000 TL olarak tespitine, davalı lehine 7.340 TL, davacı lehine ise 1.320-TL vekalet ücretine karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut delillerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekili ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraf vekillerinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 9. maddesine göre kira bedelinin tespiti davalarında vekalet ücretinin "davacı yararına, halen ödenmekte olan aylık kira bedeli ile hüküm altına alınan aylık kira bedeli arasındaki farkın", "davalı yararına ise davacının talep ettiği aylık kira bedeli ile hüküm altına alınan aylık kira bedeli arasındaki farkın" bir yıllık tutarı üzerinden hesaplanması gerekir. Ancak kira bedeli net olarak tespit edilemeyeceğinden vekalet ücreti takdir edilirken ve haklılık oranında yargılama gideri paylaştırılırken hüküm altına alınan brüt kira arasındaki farkın esas alınması gerekir. Bu maddeye göre kabul edilen kısmın yıllık tutarı üzerinden davacı yararına, reddedilen kısmın yıllık tutarı üzerinden de davalı yararına tarifenin üçüncü kısmına göre nispi vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken mahkemece her iki taraf için belirlenen vekalet ücretinin yazılı şekilde belirlenmesi doğru değildir.
SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy