MAHKEMESİ : İslahiye Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 13/01/2015
NUMARASI : 2014/260-2015/28
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, temerrüt nedeniyle kiralananının tahliyesi ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı dava dilekçesine ekli 3.1.2004 tarihli noter ihtarı ile; Ağustos 2013 - Aralık 2013 ayları arası 2300.-TL kira alacağının ödenmesini, kızının konut ihtiyacı nedeniyle 15 gün içinde kiralananın tahliyesini, 26.6.2004 tarihli ihtar ile; 2780.-TL kira alacağının 30 gün içinde ödenmesini ve akdin feshedildiğini bildirmiş, dava dilekçesinde ise ihtara rağmen 7 aylık kira alacağının ödenmediğini belirterek 3330.-TL alacağın tahsili ile kiralanana ihtiyacı olduğu gerekçesiyle tahliyesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın Türk Borçlar Kanunu 350 - 352. maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle tahliye ve alacak istemine ilişkin olduğu kabul edilerek istemin kabulüne karar verilmiştir.
Bir davada; dayanılan maddi olguları belirlemek, hukuksal açıdan nitelemek ve uygulanacak yasal mevzuata göre uyuşmazlığı sonuçlandırmak mahkemenin görevi gereğidir. Dava dilekçesi ile dilekçeye ekli belge ve bilgilerden davacının temerrüt nedeniyle tahliye ve alacak isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır. Uyuşmazlığın Türk Borçlar Kanunu 315. maddesi kapsamında ele alınıp çözüme kavuşturulması gerekirken, hukuki nitelemede hata edilerek Türk Borçlar Kanunu 350-352. maddesi çerçevesinde ele alınıp yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kabule göre, davanın niteliğine, yargılama sırasında usulüne uygun ıslah yapılmamış bulunmasına ve dava dilekçesinde talep edilen 3330.-TL'den daha fazlası olan 5790.- TL ye karar verilmiş olması gözetildiğinde 6100 sayılı HMK 24/1 maddesindeki “taleple bağlılık” kuralının ihlal edilmiş olması da doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy